Recensie Ik mis je

Recensie Ik mis je

Recensie Ik mis jeIk mis je
ISBN: 9789020535600
Publicatiedatum: 25 juni 2019
Aantal bladzijdes: 297
Goodreads

Gillian King is helemaal terug met de levensechte feelgoodroman ‘Ik mis je’.

Als na het uitgaan Charlottes beste vriendin Bo omkomt door een auto-ongeluk dat zij overleeft, wordt ze gek van schuldgevoel. Charlie vertrekt uit Wassenaar en probeert haar leven op te bouwen los van Bo en los van Carsten, Bo’s broer op wie ze in stilte verliefd is.

Dan valt ze voor de mooie praatjes van James, een jongen van wie iedereen kan zien dat hij slecht nieuws is. Charlie raakt steeds verder verwijderd van Carsten en steeds meer in de greep van James. Het lukt haar niet om dit te doorbreken. Tot ze tien jaar later terugkeert naar Wassenaar. ‘Ik mis je’ is Gillian King op haar best!

Gillian King is zo’n auteur die ik wel en waar ik weleens wat van gelezen heb, maar niet iemand van wie ik alle boeken ken en alles gelezen heb. Op de een of andere manier blijft ze niet zo goed hangen. Misschien omdat er al zoveel auteurs zijn, ik weet het niet. 

In elk geval kwam ik Ik mis je tegen in Kobo Plus en besloot het boek te lezen, want van eerdere boeken van Gillian wist ik dat haar schrijfstijl vlot is, je er doorheen vliegt en je wil weten hoe het met de personages afloopt.

En dat was in Ik mis je niet anders. Dit boek las ik binnen 24 uur uit. Het is vlot geschreven en je vliegt er doorheen. Toen ik er eenmaal in bezig was, wilde ik het ook uit hebben ook. Ik was namelijk nogal nieuwsgierig naar alle gebeurtenissen in het verleden bij Charlotte. 

Je wil weten hoe het met de personages afloopt.

Sommige plotwendingen en keuzes van Charlotte vond ik wel ietwat apart en misschien ook niet helemaal bij het personage passen. Daarnaast vond ik ze soms best vluchtig beschreven en miste ik de diepgang. Het voelde een beetje als: O, er moet drama in, dus laten we het maar even zo doen. Jammer, want daardoor vond ik het boek toch wat minder. 

Daarnaast wordt het ongeluk van Bo meteen al genoemd en het komt terug, maar om eerlijk te zijn had ik verwacht dat het er nog meer in zou zitten. Maar dat is misschien meer een puntje voor degene die de flaptekst schreef. Want het ongeluk is wel heel belangrijk, maar vond ik niet per se dat waar het complete boek alle bladzijdes om draait. 

Charlotte vond ik best een leuk personage, maar ondanks dat zij de hoofdpersoon is bleef het voor mij wat oppervlakkig. Ik kon niet helemaal met haar meeleven en ik vond sommige keuzes dus erg vreemd. Misschien dat ik me daardoor ook minder in kon leven.

Ik mis je heeft wel wat plotwendingen die ik niet aan zag komen, maar een deel is ook best voorspelbaar. Niet erg, want bij het feelgood-genre ontkom je daar aan.

En clichés zijn niet voor niets clichés. Daarnaast heeft Gillian een fijne schrijfstijl, al mis ik wel een beetje humor. Maar ik zal zeker nog weleens een boek van Gillian oppakken, want ik heb het boek heus wel met plezier gelezen.

Ik denk dat ik het boek een stuk beter gevonden had als er nog 50-100 pagina’s meer geweest waren. Nu voelt het iets te vluchtig.

Van mij krijgt Ik mis je 3 sterren. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: