Recensie: Joël

Recensie: Joël

Recensie: JoëlJoël
ISBN: 9789049924881
Publicatiedatum: 2011
Aantal bladzijdes: 252
Goodreads

Ze is verdiept in haar boek als er wordt gebeld. Het zou Bart kunnen zijn. Ze staat op om open te doen. Maar het zijn niet Barts voetstappen die ze op de trap hoort. Nieuwsgierig doet ze de deur open.
Remco, jij! Wat moet hij hier ineens? Als ze had geweten dat hij het was, had ze nooit voor hem opengedaan. Maar wat moet ze? Hem afschepen bij de deur? Ze kijkt hem aan, hij ziet eruit alsof hij heeft gebruikt. Hij heeft een gejaagde blik in zijn ogen.
Ik moet je spreken, zegt hij en voor ze hem kan wegsturen loopt hij langs haar heen haar kamer in.
Dit wil ik helemaal niet, denkt ze.
Hij gaat op het puntje van de bank zitten, alsof hij elk moment kan opspringen. Ik hield van Luna. Hij verheft zijn stem. Dat weet je, ik hield heel veel van haar. Ik kan wel zeggen dat ik nog nooit zoveel van een vrouw heb gehouden. Hij kijkt Eva aan. Misschien juist daarom.
Eva verstijft.
Jij bent de enige die ik dit vertel, zegt hij terwijl hij naar haar toe buigt. Alleen jij krijgt dit te horen. En ik zweer je, na dit gesprek zet ik voorgoed een punt achter dit afschuwelijke drama. Dat heb ik mezelf gezworen.
Gadverdamme. Er gaat een rilling door Eva heen. Wat gaat hij haar vertellen?

Joël is een al ouder boek (uit 2011), maar hij leek me echt supertof. Meestal vind ik dat wel bij de boeken van Carry Slee. Vaak vlieg ik er doorheen. Ik vond het boek bij de kringloop en besloot om het mee te nemen naar Pinkpop. Bij dat soort dingen blijven mijn boeken nooit zo netjes en als ik hem uit had zou ik hem achter kunnen laten. Ik kreeg hem niet uit dat weekend. Pas toen ik weer thuis was, want ik vloog er niet zo hard doorheen als gehoopt. Sterker nog: ik ging tergend traag.

Het thema vond ik goed, net als de plotwending aan het einde

Joël vond ik echt heel erg sloom gaan en de personages vond ik nogal plat en standaard. Voor mij kwamen ze totaal niet tot leven en vond ik ze meestal ook vervelend. De enige reden waarom ik door las, was dat ik wilde weten wie die Joël toch is naar wie het boek genoemd is. Hij moet wel een belangrijke rol hebben als een boek naar hem vernoemd wordt. 

Daarnaast vond ik de schrijfstijl nogal houterig en zeker voor 16 jaar en ouder. Het las eigenlijk als een boek voor 12+ weg. Nu ken ik Carry ook vooral daarvan, maar hier stoorde het me. In die andere boeken heeft het me nooit echt gestoord. Maar in dit boek? Nee, echt niet meer mijn ding. 

Het boek draait om de dood van een jong en geliefd iemand (Luna), maar ook om transgenders. In YA-boeken zie je nog altijd vrij weinig over transgenders. Wel iets meer dan een aantal jaar geleden, maar eigenlijk nog steeds erg weinig. 

Vooral in Nederland is er nauwelijks aandacht voor in boeken voor jongeren. Dus het thema vond ik goed, net als de plotwending aan het einde. Van mij mogen er overigens best meer boeken over dit thema komen.

Joël vond ik echt een teleurstelling. Het las niet lekker weg, de personages waren vlak en ik kwam er gewoon niet goed in. Ik kon weinig empathie opbrengen voor de personages en vond ze gewoon matig. 

Het enige wat ik echt een ijzersterke vond was het einde. Dat was nogal een plotwending, zeg. Wow. Dat is ook de enige reden waarom het nog best een redelijke rating is geworden.O, en ja, je krijgt te weten wie die Joël toch is.

Van mij krijgt Joël 3 sterren 

Eén gedachte over “Recensie: Joël

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: