Recensie: Leeuwenhart

Recensie: Leeuwenhart

Recensie: LeeuwenhartLeeuwenhart
ISBN: 9789400509245
Auteur: Alexandra Penrhyn Lowe
Series: De laatste wachter #4
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
Publicatiedatum: februari 2017
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 287
Goodreads

Er is geen weg terug - Eveline Sevenster moet de strijd aangaan met een onverslaanbare vijand: de onsterfelijke Broeders van Belial. Zonder hun zielen zijn ze gevaarlijker en machtiger dan ooit, en onder aanvoering van hun nieuwe leider ronselen ze tieners van over de hele wereld voor hun genootschap. Wie zich niet bij hen wil aansluiten, sterft.

De balans tussen goed en kwaad is verstoord en demonen razen over de aarde, zaaien dood en verderf en nestelen zich in de lichamen van tienduizenden onschuldige mensen. De aarde stevent in een spiraal van toenemend geweld af op haar ondergang.

Met het zwaard van Jeanne d'Arc in haar bezit, is Eveline aangewezen om de wereld te redden. Maar... is ze klaar voor deze taak?

Leeuwenhart is het vierde – en laatste – deel in De laatste wachter-serie. Het derde deel, Nachtrijder, eindigt best wel met een cliffhanger en dus kon ik ook niet wachten tot dit deel zou verschijnen. Alleen moest ik voor het luisterboek best even geduld hebben voor ik het ook daadwerkelijk kon gaan lezen.

Wat ik best goed gedaan vind in De laatste wachter-serie is dat je met Evelien volwassen wordt

In dit deel zitten best wel wat gebeurtenissen die ik niet aan had zien komen. Een heleboel zelfs. Maar toch vind ik ze goed gekozen, want ik denk dat dat een van de redenen is waarom ik dit boek het beste vind uit de serie. Ook het einde vind ik heel sterk, want dit was wel het laatste einde dat ik verwacht had bij een boek als dit. Ook al vind ik het stiekem best een stom einde, ik denk wel dat het een hele sterke is.
Toch had niet alles er voor mij op deze manier in gehoeven, sommige dingen hadden best wat minder gekund als je het mij vraagt.

Wat ik best goed gedaan vind in De laatste wachter-serie is dat je met Evelien volwassen wordt: in het eerste deel is ze nog best jong, nog geeneens vijftien, en in dit deel is ze zestien/zeventien. Door alles wat ze meemaakt, merk je dat ze aan het einde van dit boek heel anders overal in staat. Toch zal ze niet mijn favoriete personage ooit zijn, want vaak vond ik haar best wel een beetje vermoeiend en dat is in dit deel niet verandert. Soms reageert ze best overdreven, al snap ik haar reacties op zich wel. En op andere momenten reageert ze dan weer niet of nauwelijks. Voor mij bleef ze ook een beetje te vlak om echt met haar mee te kunnen leven, zelfs niet echt aan het einde.

Leeuwenhart sluit de serie – en het verhaal over Evelien – af. Nu is het echt klaar en stiekem vind ik dat best jammer, want ik genoot wel van de boeken, ook al vond ik Evelien als personage soms een beetje vermoeiend. De laatste wachter-serie is een aanrader als je boeken over demonen en geesten interessant vindt, maar niet van de echte horror bent. Deze boeken zijn van origine trouwens Nederlands, dus als je graag in de originele taal leest: dan kan dat bij deze.

Leeuwenhart krijgt van mij 3.5 ster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: