Recensie: Licht, camera, liefde

Recensie: Licht, camera, liefde

Licht, Camera, liefde
ISBN: 9789025771195
Publicatiedatum: mei 2019
Aantal bladzijdes: 400
Goodreads

Holly Smale is terug, en hoe! In deze gloednieuwe serie stelt ze de zusjes Valentine voor: Hope, Faith en Mercy. Als telgen uit een geslacht van vier generaties beroemde acteurs is de roem hun komen aanwaaien. Net als hun geld en hun schoonheid trouwens. Hope is de jongste van het stel. Ze hunkert naar het moment dat ze zestien wordt, want dan zal ze eindelijk het jetsetleven van haar zussen kunnen leiden. Maar eerst heeft ze haar zinnen gezet op de liefde – echte, allesoverdonderende liefde. Het lot lijkt haar gunstig gezind als ze in de metro van Londen haar droomjongen letterlijk tegen het lijft loopt. Maar ja, in het leven loopt niet altijd alles zoals in de film – zelfs niet als je Valentine heet.

Licht, camera, liefde lag ineens in de brievenbus. Oké, goed, hij lag niet ineens in de brievenbus, want sinds een tijdje bezorg ik mijn eigen post en dan gooi ik het dus niet in de brievenbus, haha. Wel een voordeel dat ik nooit gedoe heb met verkeerd bezorgde post of postbodes die pakketjes zelf houden ;-).

Ik had een beetje rotdagen, dus ik vond het een superleuke verrassing. Haar Geek Girl-serie heb ik ook gelezen en die vond ik supertof (hier, hier, hier, hier, hier, hier en o ja, hier vind je de recensies) dus ik was erg benieuwd naar de nieuwe serie van Holly Smale.

Hope dendert naar binnen en daar is ze.

Licht, camera, liefde is het eerste deel van een nieuwe serie die om de familie Valentine draait, een bekende familie van acteurs. De achterflap en het idee spraken me aan, dus ik was zeker benieuwd naar dit boek. Zou ik het net zo tof vinden als Geek Girl?

Licht, camera, liefde is duidelijk anders dan Geek Girl. Logisch natuurlijk ook wel, want het is een heel andere serie. Maar met Harriet had ik meteen een klik, vooral omdat ze zo herkenbaar is voor mij, want ik was vroeger ook net een soort Harriet (alleen iets minder opdringerig en een stuk lelijker).

In Licht, camera, liefde is Hope de hoofdpersoon en die is duidelijk anders. Ze is nogal aanwezig. Als ze iets niet is, dan is het wel verlegen en rustig. Hope dendert naar binnen en daar is ze. Ik moest echt wel even wennen, maar toen vond ik haar een leuk personage die ook herkenbare punten heeft. Ik krijg een goed beeld van haar en zie haar zo over straat lopen.

Ik denk dat ik daarom ook best wel aan dit boek moest wennen. Het duurde zeker vijftig bladzijdes voor ik eraan zat en het echt leuk begon te vinden. Ik vond het begin rommelig en een beetje van de hak op de tak. Het had voor mij best rustiger mogen beginnen.

De schrijfstijl in Licht, camera, liefde vond ik heel fijn en toen ik er eenmaal in zat vloog ik er doorheen als een hogesnelheidstrein. Toen begon ik Hope ook leuker en interessanter te vinden en was ik benieuwd naar hoe alles zou gebeuren. Het is geen boek vol onverwachte plotwendingen, maar leest wel lekker weg en zorgt voor een glimlach.

Licht, camera, liefde is niet mijn favoriet nog van Holly Smale, maar ik hoop dat het volgende deel alles goed zou maken. Het is een fijn contemporary boek. Als je Geek Girl leuk vond, vind je dit waarschijnlijk ook wel leuk. Laat je niet ontmoedigen als je er niet meteen helemaal in komt, dat gebeurt halverwege waarschijnlijk wel.

Licht, camera, liefde krijgt van mij 3.5 ster.

Licht, camera, liefde kreeg ik als recensie-exemplaar, maar dat heeft mijn mening niet beinvloedt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: