Recensie: Maar je ziet er niet autistisch uit

Recensie: Maar je ziet er niet autistisch uit

Recensie: Maar je ziet er niet autistisch uitMaar je ziet er helemaal niet autistisch uit
ISBN: 9789463491082
Goodreads

Autisme: da's toch dat je weet dat 7 augustus 1984 op een dinsdag viel? Nou... nee. Bianca Toeps legt in haar boek Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit haarfijn uit wat het wel betekent als je autisme hebt.

Ze vertelt over haar eigen ervaringen, aangevuld met verhalen van vrienden, kennissen en experts. Daarnaast geeft ze tips: waarom je iemand met autisme beter kunt mailen, wat je doet als iemand je liever niet aankijkt, en vooral waarom het geen compliment is als je zegt: 'maar je ziet er helemaal niet autistisch uit!'.

Autisme. Het is een hot item these days. Je krijgt het als je een kind vaccineert, roept de anti-vaccinatie beweging.

Het is iets dat ineens hoog op een of andere agenda terecht is gekomen. Waar ik me heel erg alleen voelde als tiener die net te horen gekregen had dat ze autisme had (‘Je hebt PDD NOS (toen kon dat nog). Doei!’ En ja, zo ging het echt bij het toenmalige Riagg, nu Altrecht), kom ik vandaag de dag meer en meer mensen tegen die ook autisme hebben in wat voor vorm dan ook. Ze verschillen allemaal, maar we hebben het autisme gemeen.

Ik kom vandaag de dag meer en meer mensen tegen die ook autisme hebben in wat voor vorm dan ook. Ze verschillen allemaal, maar we hebben het autisme gemeen.

Als tiener schaamde ik me, dacht ik dat ik gek was. Ik ging diehard in de ontkenningsfase en daar bleef ik een jaar of acht in zitten. Pas tijdens mijn laatste studie (Journalistiek) besefte ik me dat mijn autisme niet weg zou gaan door ontkenning. Het gaat nooit weg, want het zit in mezelf. Ook besefte ik me dat er dingen zijn die ik simpelweg niet kan of snap door mijn autisme. Niet dat ik mezelf nu zo’n ‘dat kan ik niet, ik ben autistisch!’ type vind, maar er zijn wel degelijk dingen die ik gewoon echt niet kan erdoor. Niets geen slachtofferrol, wel de realiteit.

Nog veel later ontdekte ik dat er meer mensen zijn zoals ik en dat bewijst Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit ook maar weer eens.


Tijdens het lezen van Zondagskind van Judith Visser ontdekte ik dingen, maar tijdens Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit net zo goed. Ik ontdekte dat die drie onafgemaakte studies niet iets is om je voor te schamen, maar dat meer mensen dat hebben (met en ongetwijfeld ook zonder autisme). Dat het niet raar is dat ik zo onhandig ben (wederom: autisme). Dat niet iedereen autist als scheldwoord ziet en dat niet alle theorieën waar zijn. Volgens Bianca Toeps dan.

Met theorieen kan ik persoonlijk niet zoveel en daar heb ik me ook nooit in verdiept om eerlijk te zijn. Dat vond ik ook de minst boeiende stukken in dit boek, maar goed, er zullen ongetwijfeld mensen zijn die dat juist heel interessant vinden. En misschien is het ook boeiender als je geen autisme hebt en bijvoorbeeld geen idee hebt wat het precies inhoudt.

Het verhaal van Bianca – en van de andere geïnterviewden – vond ik ook vele malen interessanter. Een deel ken ik al van haar blog die ik al een flinke tijd volg, maar niet alles. Wat me opviel bij de geïnterviewde mensen (allemaal jonge vrouwen) is dat ze allemaal de diagnose vrij laat kregen. En dat is niet zo gek, want vrouwen zijn veel beter in staat om het te verbergen.

Ik snap nu meer en meer waarom ik soms vastloop en waarom ik dingen niet kan die anderen moeiteloos af lijken te gaan.

Zelf was ik 15, 16, bij mijn diagnose en wat ik zo om me heen gehoord heb is dat best jong. Het heeft voor- en nadelen, zoals met alles. Maar veel dingen die er gebeurd zijn, besef ik me pas jaren later nu ik me meer verdiep in wat autisme eigenlijk precies is. Want het is veel meer dan ‘een beetje sociaal onhandig zijn’. Ik snap nu meer en meer waarom ik soms vastloop en waarom ik dingen niet kan die anderen moeiteloos af lijken te gaan. Omdat we op een andere golflengte zitten. Daar schreef ik ook een blog over lang geleden.  

Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit vind ik een goede mix van persoonlijke ervaringen, van tips voor niet-autisten en theorieën. Zeker een aanrader voor iedereen die er meer van wil weten. Bianca vertelt het op een vlotte manier en je leest het boek heel snel uit. Zelf vond ik het ook fijn om herkenning te vinden (zoals over die studies), al ben ik er voor mezelf nog niet achter wat ik wil qua werk (zoals Bianca dat al wel weet), maar ik hoop me ooit bij de 55 procent te voegen die werk heeft (pin me niet vast op het exacte getal).

Van mij krijgt Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit 4.5 ster

Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit kreeg ik als recensie-exemplaar, maar mijn mening is niet beïnvloedt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: