Recensie: Molly en het kattencafé

Recensie: Molly en het kattencafé

Recensie: Molly en het kattencaféMolly en het kattencafé
Publicatiedatum: 12 februari 2019
Aantal bladzijdes: 204
Goodreads

Wanneer de jonge cypers Molly haar baasje verliest, wordt ze herplaatst in een huis met drie katten-hatende honden. Ze besluit het heft in eigen poot te nemen en een nieuw thuis te vinden. Maar als ze na een lange tocht door de hobbelige straten van Stourton loopt, lijkt een nieuw huis verder weg dan ooit…

Tot op een dag café-eigenaresse Debbie haar vindt. Net als Molly is ook Debbie zoekende. Pas gescheiden en met een dochter om voor te zorgen, doet ze alles wat ze kan om haar kwakkelende café draaiende te houden. Maar niet alleen financieel is het lastig, Debbie wordt ook tegengewerkt uit onverwachte hoek. Is de oplossing misschien dichterbij dan ze denkt? Zal het Debbie en Molly lukken om het tij te keren en het eerste kattencafé van de Cotswolds te openen?

Molly en het kattencafé had ik weleens voorbij zien komen, maar op de een of andere manier was de titel niet echt blijven hangen. Tot ik het boek ineens in Storytel tegenkwam en toch weleens wilde weten waar het nou precies over ging. Ik las alleen in de beschrijving dat de hoofdpersoon een kat was en was wel benieuwd hoe Melissa Daley dat gedaan heeft. En ook gewoon omdat ik van katten hou.

1 van mijn vlegels en net als Molly een cyperse kat

Dieren als hoofdpersoon (hoofddier eigenlijk) vind ik altijd een gewaagde keuze. Het kan heel tof zijn (zoals hier, dat zie je wel aan mijn sterren), maar ook heel erg kinderlijk. Gelukkig is het in Molly en het kattencafé niet kinderlijk. Ja, je moet even omschakelen, maar verder vind ik het best leuk gedaan. En zo nu en dan vroeg ik me echt af of katten zo naar ons kijken als genoemd wordt in dit boek. Hoeveel krijgt een kat mee?

Ik vind Molly een leuke hoofdkat. Het boek is op een vrij menselijke manier geschreven natuurlijk en dat betekent ook dat Molly denkt als een mens. Ik snap de keuze daar wel voor en het stoorde me verder ook niet. In het begin moest ik wel even wennen en dacht ik: lees ik nu echt een boek vanuit het oogpunt van een kat? Jep.

Molly en het kattencafé is zo’n boek waarvan ik een glimlach op mijn gezicht krijg, omdat het zo lief is

Molly en het kattencafé is niet bijster spannend en hangt ook niet van de plotwendingen aan elkaar, al zitten er zeker wel wat in die ik niet aan had zien komen.

Plus het feit dat ik het best tof vind om vanuit een kat te lezen en de prettige schrijfstijl van Melissa zorgen ervoor dat ik door dit boek heen vloog en het jammer vond toen het uit was. Ik had graag meer over Molly willen lezen in dit boek, maar gelukkig is er ook een deel twee. 

Molly en het kattencafé vond ik een heel verrassend en toch ook wel origineel boek, want er zijn in het feelgoodgenre niet veel boeken die vanuit een kat vertelt worden. Natuurlijk wel over katten, zoals Bob de straatkat, maar dat is toch anders.

Molly en het kattencafé is het eerste in een serie en ik ben benieuwd hoe deel twee is, of dat net zo origineel is of dat het na wel klaar is. Molly en het kattencafé is zo’n boek waarvan ik een glimlach op mijn gezicht krijg, omdat het zo lief is. Bijna een sprookje.

Molly en het kattencafé krijgt van mij 4 sterren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: