Recensie: Obsidian

Recensie: Obsidian

Recensie: ObsidianObsidian
Publicatiedatum: 8 mei 2012
Aantal bladzijdes: 335
Goodreads

Starting over sucks.

When we moved to West Virginia right before my senior year, I’d pretty much resigned myself to thick accents, dodgy internet access, and a whole lot of boring… until I spotted my hot neighbor, with his looming height and eerie green eyes. Things were looking up.

And then he opened his mouth.

Daemon is infuriating. Arrogant. Stab-worthy. We do not get along. At all. But when a stranger attacks me and Daemon literally freezes time with a wave of his hand, well, something… unexpected happens.

The hot alien living next door marks me.

You heard me. Alien. Turns out Daemon and his sister have a galaxy of enemies wanting to steal their abilities, and Daemon’s touch has me lit up like the Vegas Strip. The only way I’m getting out of this alive is by sticking close to Daemon until my alien mojo fades.

If I don’t kill him first, that is.

Obsidian is het eerste deel in de Lux-serie en staat al eeuwen in de boekenkast, klaar om gelezen te worden. Ik schafte het ooit aan, omdat iedereen er heel lovend over was en ik wel benieuwd was waar de hype nou precies over ging. En de grap is dat dat boek niet eens van de plank gekomen is, omdat ik het audiobook tegenkwam.

Ik moet bekennen dat ik zelf eigenlijk niet zo van de aliens ben. Dan zie ik wezens voor me zoals E.T. Het zal vast niet zo zijn, maar ik kan er niets aan doen. Overigens geloof ik ook best wel dat er ergens anders nog leven is, alleen niet dat dat groene kereltjes zijn. Overigens ook niet dat het supersexy kerels zijn.

Voor mij was Obsidian mijn eerste boek over aliens en ik vond het vermakelijk.

Obsidian wordt verteld vanuit Katy Swartz (wat voor mij gewoon klonk als Zwarts) en zij is dan ook de hoofdpersoon. Ik vind het stiekem best grappig dat zowel Daemon als Katy zwart heetten van hun achternaam, maar allebei in een andere taal. En deze schrijfwijze van Daemon doet me aan de dæmons van Philip Pullman denken.

Maar goed, terug naar Katy als hoofdpersoon. Om eerlijk te zijn vind ik haar niet zo heel erg leuk. Ze is het standaard ‘demsel in distress’ meisje zoals je ze wel vaker ziet.
Meiden die een jongen nodig hebben in hun leven om happy te worden en niets anders. Maar ze is ook het soort vrouwelijk personage dat vooral niet doet wat haar mannelijke tegenhanger zegt en is gruwelijk eigenwijs. Het boek is al wat ouder en in 2012 was dat een stuk gebruikelijker dan nu (gelukkig).

Ik vind haar vrij oppervlakkig en voor mij komt ze niet echt tot leven. Ik vond haar ook matig en de enige reden waarom ik doorlas, was omdat het boek wel lekker weglas en niet te lastig is. Ik vind het wel leuk dat ze boekblogger is en dat dat ook wel terug komt in het verhaal.
Daemon komt niet echt aan het woord en dat vond ik stiekem wel jammer, want ik vond hem een stuk boeiender dan Katy als personage. Maar misschien ook wel omdat hij juist niet aan het woord komt. Ik ben overigens honderd procent team Daemon.

Wat ik fijn vind, is dat Jennifer me geboeid houdt met haar verhalen en dat ik wil weten hoe het afloopt. En dat was in dit boek niet anders.

Ondanks dat het boek ‘best oke’ is, was ik wel benieuwd naar hoe het verder zou gaan. Ik heb al meer gelezen van Jennifer Armentrout, maar nog niets van haar fantasyboeken. Ik ken slechts haar New Adults en haar contemporary boeken, dus ik was erg benieuwd naar Obsidian. Wat ik fijn vind, is dat ze me geboeid houdt met haar verhalen en dat ik wil weten hoe het afloopt. En dat was in dit boek niet anders.

Echt onverwachte plotwendingen vind je niet echt in Obsidian. Eigenlijk had ik een groot deel al aan zien komen, maar het is een vermakelijk boek – en hopelijk een vermakelijke serie. Het is er zo eentje die je vluchtig wegleest, maar of je ze onthoudt, omdat ze zo briljant zijn? Ik denk het niet. Voor mij was dit mijn eerste boek over aliens en ik vond het vermakelijk. Ik ben ook zeker benieuwd naar de rest (die ik vast al uit heb als deze recensie verschijnt).

Obsidian krijgt van mij 3 sterren.

Eén gedachte over “Recensie: Obsidian

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: