Recensie: Ongetemd

Recensie: Ongetemd

Recensie: OngetemdOngetemd
ISBN: 9789082720716
Auteur: Liz Hartevelt
Series: Ongetemd #1
Uitgever: Pluizenbol Boeken
Publicatiedatum: 15 april 2018
Genres: Contemporary, New Adult
Aantal bladzijdes: 367
Goodreads

Studeren: een nieuwe periode in je leven. Niet langer een kind, maar een jongvolwassene die zich niet meer kan verstoppen. En dat is wat Arabella het liefste doet: zich verstoppen. Als niemand je ziet, val je ook niet op. En dat is wat ze wil: door het leven gaan als een grijze muis.

Haar nieuwe huisgenoot is alleen alles wat ze niet verwacht: een flirt, bijdehand, heeft een grote bek en een klein hartje. En alsof dat nog niet erg genoeg is, is het een hij. Hoe kan ze nu met een jongen samenwonen?

Riley is het soort jongen waar niet alle ouders blij van worden met zijn tatoeages, piercings en een gebrek aan hoge ambities. Voor zijn ouders is hij ook een grote teleurstelling en hij weet hoe ze naar hem kijken. De hele wereld heeft een mening over hem, maar niemand kent hem echt.

Arabella, het onzichtbare meisje. Riley, de rebel. Op het eerste gezicht hebben ze geen overeenkomsten, maar niets is wat het lijkt. Kunnen ze hun onzekerheden en angsten overwinnen of is het bij voorbaat al een verloren zaak?

Het zou een beetje gek zijn als ik dit zelf geschreven had, maar ik vond het wel leuk om ook een recensie over mijn eigen boek te hebben. Ik heb niet voor niets een boekenblog natuurlijk. Deze recensie is geschreven door Isolde.

Ik had de eer om Ongetemd, het nieuwe boek van Liz, te mogen lezen voordat het een paar dagen gelezen officieel uitkwam. Ik vind het altijd bijzonder om boeken eerder te mogen lezen. En dat de auteur zelf het boek heeft aangeboden én ruimte voor dit gastartikel op haar blog heeft gemaakt, vind ik helemaal eervol!

In Ongetemd spelen twee jongvolwassenen de hoofdrol, Riley en Arabella. Arabella is de nieuwe huisgenoot van Riley, die eigenlijk een jongen had verwacht in plaats van een meisje. Riley en Arabella zijn twee totaal verschillende persoonlijkheden, die elkaar langzaam steeds beter leren kennen en steeds nader tot elkaar komen. Arabella is een verlegen meisje die het liefst op zichzelf is, Riley is een wilde jongen met een bad boy-imago.

De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven vanuit Arabella en Riley. Dit strakke ritme wordt net niet helemaal het hele boek doorgezet, op het eind is een paar keer een dubbel hoofdstuk vanuit dezelfde persoon. Storend is dit overigens niet. Leuk is dat de afwisseling elkaar ook steeds opvolgt. Het is niet zo dat de volgende persoon dezelfde gebeurtenis nog een keer vertelt. De laatste zin(nen) worden overgepakt en daarna gaat het verhaal verder.

Wat ik erg op prijs stel in Ongetemd is dat het zich afspeelt in een echt Nederlandse setting.

Ongetemd is vlot geschreven en leest makkelijk. Ik kon mezelf niet echt identificeren met een van beide personen, dat heeft vooral met karakters te maken. En hun enorme preoccupatie met seks. In echt ieder hoofdstuk wordt de (wederzijdse) seksuele aantrekkingskracht benoemd, dat had van mij wel wat minder gemogen. Wel kon ik voor zowel Arabella als Riley veel sympathie opbrengen. Het zijn namelijk toch geen jongvolwassenen die op slechts één ding gefocust zijn, het zijn echte mensen met echte problemen. Ze hebben allebei in het recente verleden dingen meegemaakt, die hen voor de rest van hun leven getekend hebben. Langzaam leren Arabella en Riley elkaar beter kennen en durven ze elkaar te vertrouwen.

Wat ik erg op prijs stel in Ongetemd is dat het zich afspeelt in een echt Nederlandse setting. In een Nederlandse studentenstad, Utrecht, met coffeeshops en een Nederlands onderwijssysteem. De hoofdpersonen zijn realistisch. Het zijn geen Amerikaanse mooie jonge mensen die ook nog eens ontzettend rijk zijn, maar gewone Nederlandse jongeren die moeten werken voor hun geld en hun studie serieus nemen.

Ik werd door Arabella soms op het verkeerde been gezet. Haar gedrag en haar gedachten waren voor mij niet altijd in overeenstemming. Maar misschien is dat wel tekenend voor het probleem waar zij mee worstelt …

Ongetemd leest prettig weg. De diepgang kwam precies op het juiste moment en is een goede tegenhanger voor de seksuele driften van de hoofdpersonen. Ik ben ook erg benieuwd geworden naar River, het tweelingzusje van Riley. Ten slotte bewonder ik de manier waarop de auteur in dit boek aandacht vraagt voor automutilatie.

 

Eén gedachte over “Recensie: Ongetemd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: