Recensie: Onverbeterlijk

Recensie: Onverbeterlijk

Recensie: OnverbeterlijkOnverbeterlijk
ISBN: 9789024592470
Auteur: Lisette Jonkman
Uitgever: Luitingh-Sijthoff
Publicatiedatum: 29 mei 2020
Genres: Feelgood
Aantal bladzijdes: 167
Goodreads

Onverbeterlijk is een heerlijk feelgoodverhaal van Lisette Jonkman, bekend van de Verkikkerd- en Onbreekbaar-serie. Perfect quarantaineleesvoer! De laatste plek waar journaliste Bente in quarantaine wil zitten, is op de boerderij van de onverbeterlijk onbeleefde schrijver die ze net heeft geïnterviewd. Als Bente na het verschrikkelijke gesprek weer op het station staat, klaar om naar huis te gaan, belt haar moeder met het nieuws dat haar vader corona heeft en Bente beter niet thuis kan komen. ‘Blijf maar waar je bent,’ zegt haar moeder... Blijven waar ze is? Op het platteland, in the middle of nowhere, bij die afschuwelijke vent? Zo afschuwelijk vond ze hem er overigens niet uitzien toen hij zijn voordeur opendeed, maar zijn stugge houding heeft ervoor gezorgd dat ze binnen een paar uur een enorme hekel aan hem kreeg. Het wordt dus geen enkel probleem om die verplichte anderhalve meter afstand te houden... Toch?

Onverbeterlijk is het nieuwste boek – novelle eigenlijk – van Lisette Jonkman. Geschreven tijdens de quarantaine-tijd afgelopen tijd, dus superactueel. Natuurlijk speelt corona er ook een rol in. Ik denk zomaar dat dit niet het laatste corona-boek zal zijn komende maanden – en misschien zelfs wel jaren. Op dit moment is het een actueel boek natuurlijk, maar ik ben wel benieuwd hoe het over een paar jaar leest. Of we dan denken: zo bizar was 2020.

Onverbeterlijk is wederom echt een Lisette-boek. Je vliegt er doorheen, maar wil niet te snel gaan, want dan is ‘ie al zo snel uit. Daarnaast barst het boek van de humor, zoals de taalgrapjes die ik echt te mooi gevonden vind. Stiekem ben ik ook best jaloers op het gemak waarop ze lijkt – lijkt inderdaad – te schrijven. Alsof alles zo vloeiend uit haar pen rolt. Ik weet ook wel dat het niet altijd zo is, bij geeneens schrijver, maar het lijkt wel zo. En ik houd van Lisettes humor. Het gebeurt elk boek weer dat ik ergens moet grinniken, minstens drie keer. In Onverbeterlijk was dat ook niet anders. Er zaten weer genoeg grapjes in. 

Je vliegt door het boek heen, maar je wil niet te snel gaan, want dan is ‘ie al zo snel uit

Het boek gaat over Bente en zij is dan ook de hoofdpersoon. Het boek is geschreven in de eerste persoon en daardoor kan ik me best goed in Bente inleven. Ook omdat ze naar eigen zeggen ‘dik’ is. De meeste personages zijn in mijn hoofd toch mager, dus bij dikkere personages kan ik me meer inleven. Wat ik wel jammer vind is dat alleen Bente aan het woord komt en niet haar tegenspeler Ivan Samuel. Ik had ook graag zijn punt willen weten bij meerdere dingen.  

Onverbeterlijk is helaas niet zo dik, dus ik was er veel te snel doorheen. Dat was wel echt een minpunt, want ik had best wat meer willen lezen. Van mij had het een boek in plaats van een novelle mogen zijn. 

Wat mij betreft zit Onverbeterlijk tussen feelgood en New Adult in door sommige scenes. Het zou bij beide genres eigenlijk wel goed passen. Het leest heerlijk vlot weg en zit vol met leuke personages en humor. Het mag dan wel over corona gaan – geen aanrader -, het boek is zeker wel een aanrader. 

Van mij krijgt Onverbeterlijk 3.5 ster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: