Recensie: Royals

Recensie: Royals

Recensie: RoyalsRoyals
ISBN: 9789000363711
Auteur: Rachel Hawkins
Series: Royals #1
Uitgever: Unieboek|Het spectrum
Publicatiedatum: 5 juli 2018
Genres: Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 272
Goodreads

Daisy Winters is dol op scifi, heeft een bijbaantje bij Walmart, houdt ervan haar haar in knalkleuren te verven en ze heeft een perfecte oudere zus die op het punt staat zich te verloven met de Schotse kroonprins Alex. Daisy heeft absoluut geen zin in een leven in de spotlights, maar door toedoen van de tabloids wordt ze gedwongen samen met haar zus de zomer door te brengen aan het Schotse hof.

Daisy vertrekt met grote tegenzin en hoewel ze haar best doet om uit de problemen te blijven, raakt ze al snel verstrikt in allerlei onhandige situaties. Onder de hoede van Miles, de megasnobistische vriend van de jongere broer van de kroonprins, moet ze leren om zich volgens de koninklijke norm te gedragen. Dat gaat alleen niet zo makkelijk als diezelfde jongere broer overal waar hij komt voor een schandaal zorgt en Daisy erin meesleurt. Terwijl ze zich zo goed mogelijk probeert te redden, worden de verwikkelingen alleen maar groter als ze het ene koninklijke geheim na het andere ontdekt

De titel is een beetje verwarrend, omdat er meerdere Royals-series zijn, al is die van Erin Watt waarschijnlijk de meest bekende. Maar dat gaat over een familie met die naam, dit gaat over echte royals. Als in: prinsessen en prinsen. Toen ik het boek voorbij kwam en ik de samenvatting las, werd ik wel nieuwsgierig. Het klonk best tof en het lijkt me nogal wat om ineens een soort van onderdeel van een koningshuis te zijn, omdat je zus met een kroonprins gaat trouwen. Helemaal als je zelf niet eens per se in de spotlights hoeft te staan.

Ik zou dan ook echt niet willen ruilen met hoofdpersoon Daisy, want het lijkt mij dus echt verschrikkelijk als dat gebeurt. Ik ben niet zo van de spotlights en zeker niet op die manier. Als het is omdat je zelf iets hebt bereikt, oké. Maar als het komt omdat je zus met een prins gaat trouwen? Neh. Daisy is de hoofdpersoon en alles wordt in de eerste persoon vertelt waardoor je heel dicht op haar huid zit. De situatie is weliswaar niet helemaal herkenbaar, maar op sommige punten is het dat wel. Vooral wanneer Daisy weer eens blundert. Dat zou mij ook zo kunnen gebeuren. Ik zie het al voor me, terwijl ik dit schrijf. Dat vond ik ook leuk aan Daisy, dat ze er maar wat uitflapt. Soms heb ik daar ook nog weleens de neiging toe, al probeer ik me in te houden. Ik vond haar een leuk personage, haar zus daarentegen een stuk minder.

Ik vind wel dat er behoorlijk veel bijpersonages zijn en daar raakte ik soms een beetje verward van.

Dat vond ik ook leuk aan Daisy, dat ze er maar wat uitflapt.

Wat ik ook leuk vind dat er wat plotwendingen niet in zitten die ik wel verwacht had. Dat was echt te cliché geweest en ik vond dat stiekem erg fijn. Al is Royals sowieso een cliché boek. Het is niet dat er nu echt iets bijzonder schokkends of heftigs gebeurt, maar dat had ik ook niet verwacht na het lezen van de beschrijving. Ik verwachtte een luchtig zomerboek over een meisje die in een wereld terechtkomt waar ze niet thuis hoort en er eigenlijk ook helemaal niet wil zijn.

Toch zaten er ook wel wat minpuntjes aan het boek en ik denk niet dat ik ze allemaal goed kan benoemen. Ik had vooral het ‘net niet’ gevoel bij het boek. Alleen hoe leg je dat uit? Sommige situaties vond ik net niet of zo. Daarnaast vond ik het – zeker in het begin – nogal verwarrend en een beetje van de hak op de tak gaan. Er zaten nogal veel namen van en daar raakte ik eerlijk gezegd een beetje van in de war, want wie was wie ook alweer? En wat is zijn of haar rol? Als het de bedoeling was om de lezer een beetje verward te maken net als Daisy, dan is het goed gelukt. En anders wat minder.

Wat ik me ook het hele boek afvroeg: is dit boek losjes geïnspireerd op het verhaal van de Amerikaanse (misschien nu Britse?) Meghan en prins Harry van Engeland? Die vibes gaf het me namelijk.

Royals is een leuk en luchtig boek en als je graag over koningshuizen leest, zal je het wel kunnen bekoren. Houd je meer van draken, dan kun je dit beter overslaan.

Van mij krijgt Royals drie sterren.

Ik kreeg Royals als recensie-exemplaar. Heel erg bedankt!

 

Eén gedachte over “Recensie: Royals

  1. Ik denk, sinds de tijd dat het kost om een boek te schrijven, dat het eigenlijk vooral geïnspireerd is door William en Kate en de American Dream om eens een kijkje te nemen in die Royal wereld. Ik weet niet of Meghan al in beeld was toen dit boek bedacht werd, maar ik weet wel dat landen zonder koningshuis er uitermate in geïnteresseerd zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: