Recensie: Spelregels

Recensie: Spelregels

Recensie: SpelregelsSpelregels
ISBN: 9789021407395
Auteur: Cora Carmack
Series: Rusk University #3
Uitgever: Uitgeverij Q
Publicatiedatum: augustus 2018
Genres: Audiobook, Contemporary, New Adult
Aantal bladzijdes: 264
Goodreads

Wanneer haar afstuderen in zicht komt, vraagt Nell DeLuca zich af of ze wel alles uit haar studententijd heeft gehaald, omdat ze altijd alleen maar met haar studie bezig is geweest. Ze maakt een bucketlist van dingen waarvan ze denkt dat ze bij studeren horen, zoals zoenen met een populaire jongen uit het footballteam en feesten tot de zon opkomt. Ze hoopt zo veel mogelijk van de lijst te kunnen doen voor ze haar diploma krijgt.

Footballspeler Mateo Torres is altijd op alle feestjes te vinden. Zijn hart is ooit gebroken en hij is niet van plan ooit nog iemand dichtbij te laten komen. Wanneer hij achter het plan van Nell komt, besluit hij haar te helpen met haar checklist.

Ze brengen steeds meer tijd met elkaar door om alle wilde (en minder wilde) dingen van het lijstje te kunnen strepen, en voelen zich steeds sterker tot elkaar aangetrokken. Wordt wildebras Mateo meer dan alleen een vinkje op de lijst van studiebol Nell? En is hij bereid om echt eerlijk te zijn tegen zichzelf en tegen haar?

Spelregels is het derde deel in de Rusk University-serie en ik was best benieuwd. Nell zit al als bijpersonage in de serie en daar komt ze niet echt uit de verf. Dat is op zich niet zo gek als het een bijpersonage is natuurlijk, maar daarom was ik erg benieuwd naar haar verhaal, want ik had het vermoeden dat er wel meer achter haar schuilgaat dat je niet ziet. Ik zette hem ook meteen op de virtuele leesplank toen ik zag dat het boek beschikbaar was.

Cora Carmacks boeken lezen altijd best makkelijk weg en je bent nieuwsgierig naar hoe het verder gaat, maar het zijn echt diepgaande New Adults. Ze zijn leuk – zeker voor mensen die het genre nog niet zo lang lezen – maar op de een of andere manier blijven ze nooit zo lang hangen en vaak vind ik ze ook wat oppervlakkig. Bij spelregels was dat niet anders, want voor mijn gevoel leerde ik Nell en Mateo toch niet zo goed kennen. Ze bleven allebei een beetje vlak. Op sommige vlakken herkende ik me trouwens wel een beetje in Nell, dus dat vond ik wel fijn. Dat ze toch ook wat herkenbare dingen had.

Nu voelde het een beetje of ik dit boek al honderd keer gelezen had.

Spelregels moet het niet hebben van de onverwachte plotwendingen, want die zitten er nauwelijks in. Ook hebben de personages niet zo’n heftig verleden, maar is het allemaal vrij mild. Dat is natuurlijk geen must, maar zelf vind ik het wel fijn als er wat in zit. Zorgt ook voor wat meer diepgang. Ik vond het concept tof, maar ik had het idee dat het er gewoon niet helemaal goed uitgekomen was. Cora had van mij wat meer tijd aan dit boek mogen besteden, want nu voelde het een beetje of ik dit boek al honderd keer gelezen had. Zo jammer!

Ook vond ik de vertaling wat minder. Het was duidelijk letterlijk vertaald en dat moet je bij dit genre niet doen, want daar wordt het niet beter van. Vertalingen maken het vaak veel platter dan het waarschijnlijk is in de originele taal en dat vind ik oprecht jammer.  En ik vind deze cover gewoon echt niet mooi. Ik houd al niet van mensen op de voorkant, maar op deze manier helemaal niet.

Spelregels was een aardige New Adult, maar het boek deed mij niet zo heel veel. Het was aardig en las lekker weg, maar meer ook niet. Ik voelde niet echt iets bij de personages. Van mij krijgt Spelregels 3 sterren. Leuk, maar niet leuk genoeg voor 3.5.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: