Recensie ‘t Hooge Nest

Recensie ‘t Hooge Nest

Recensie ‘t Hooge Nest't Hooge Nest
ISBN: 9789048841783
Publicatiedatum: 15 november 2018
Aantal bladzijdes: 384
Goodreads

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bestieren twee joodse zussen - Janny en Lien Brilleslijper - een van de grootste onderduikadressen in Nederland: 't Hooge Nest, een villa in het Gooi. Terwijl de laatste Joden in Nederland worden opgejaagd gaat het leven van enkele tientallen onderduikers zo goed en kwaad als het ging door, pal onder de neus van NSB-buren. Toch wordt het Nest verraden en de familie Brilleslijper belandt met een van de laatste transporten in Bergen-Belsen, samen met de familie Frank. 't Hooge Nest is een bloedstollend boek over moed, verraad en menselijke veerkracht.

‘T Hooge Nest

Ik heb weinig met  boeken over oorlogen en ik heb dan ook niet zoveel met boeken over de Tweede Wereldoorlog. Dit boek was het boek van de maand bij een online leesclub en omdat ik altijd een grote mond heb als het gaat om lezen buiten je comfortzone begon ik aan het luisterboek.

In het begin moest ik nogal wennen aan de manier van vertellen, want het is niet echt op een manier gedaan waarbij je denkt: fijn leesboek. En toch, toch had het op de een of andere manier wel wat. Misschien omdat de mensen in dit boek echt leven/geleefd hebben (een deel is nog in leven) en het allemaal zo meegemaakt hebben.

Normaal zou ik het dus hebben over moedige personages die voor anderen hun leven waagden in het verzet, maar het zijn geen personages. Janny en Lien Brilleslijper hebben echt hun leven gewaagd in een tijd waarin dat je dood was als ze je ontdekten. 

Wat mij betreft leest iedereen het verhaal van de familie Brilleslijper. 

Het verhaal dat vertelt wordt is huiveringwekkend en gaf me zo nu en dan misschien ook wel kippevel. Natuurlijk ken ik de algemene verhalen over de oorlog, over de haat naar Joden, gehandicapten, zigeuners, homo’s en andere minderheden, maar toch deed dit boek me weer beseffen hoe blij we moeten zijn dat we in deze tijd leven.

En hoe trots we moeten zijn op vrouwen als Janny en Lien die hun leven hebben gewaagd om anderen te helpen zonder iets in ruil te willen voor zichzelf. 

Het sterke aan ‘t Hooge Nest is dat het boek echt gebeurd is en dat het een klein verhaal is, maar met zo’n grote impact voor meer dan alleen de familie Brilleslijper. Je ziet het vooral vanuit de ogen van Janny en Lien, maar ook andere mensen komen aan het woord. Roxane van Iperen heeft heel goed die sfeer weten te scheppen. Van de gezelligheid in ‘t Hooge Nest tot aan de afschuwelijke gruwel in de concentratiekampen. 

Tijdens het lezen realiseerde ik me weer eens hoe bizar het was dat door één man en zijn idealen zo ontzettend veel mensen vermoord zijn. Hoe bizar het was dat meer mensen zijn ideeën deelden. En eigenlijk ook hoe eng dat is, dat je mensen zo kunt beïnvloeden. 

Wel vond ik de flaptekst dus echt teveel spoilers bevatten, want je weet deels al wat er gaat gebeuren. Toch heb ik besloten om de hele flaptekst te kopiëren, want ik benoem het in deze recensie ook. Maar ik vond het jammer dat ik een deel van de afloop dus al wel vermoedde. 

Ik vond ‘t Hooge Nest echt een veel heftiger boek dan dat ik vantevoren verwacht had en ik ben er nog steeds een beetje van onder de indruk. Poeh, zeg. Ik had niet verwacht dat het zo’n impact op me zou hebben, omdat ik weet wat er gebeurd is.

Maar toch ontlokte het emoties aan me. Woede, verdriet, onrechtvaardigheid en misschien ook wel een soort van trots voor deze vrouwen, voor al deze mensen die weigerden op te geven en de bezetters hun zin te geven. 

Wil je een persoonlijk verhaal lezen over ijzersterke vrouwen in de Tweede Wereldoorlog, dan raad ik je ‘t Hooge Nest aan. En sowieso wel eigenlijk, zelfs als je niet van oorlogsboeken houdt. Wat mij betreft leest iedereen het verhaal van de familie Brilleslijper. 

Opdat we niet vergeten.

Van mij krijgt ‘t Hooge Nest 5 sterren. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: