Recensie: The Year We Fell Down

Recensie: The Year We Fell Down

Recensie: The Year We Fell DownThe Year We Fell Down
ISBN: 9780991068005
Auteur: Sarina Bowen
Series: The Ivy Years #1
Uitgever: Rennie Road Books
Publicatiedatum: 21 maart 2014
Genres: Contemporary, New Adult
Aantal bladzijdes: 268
Format: paperback
Goodreads

The sport she loves is out of reach. The boy she loves has someone else. What now?

She expected to start Harkness College as a varsity ice hockey player. But a serious accident means that Corey Callahan will start school in a wheelchair instead.

Across the hall, in the other handicapped-accessible dorm room, lives the too-delicious-to-be real Adam Hartley, another would-be hockey star with his leg broken in two places. He's way out of Corey's league.

Also, he's taken.

Nevertheless, an unlikely alliance blooms between Corey and Hartley in the "gimp ghetto" of McHerrin Hall. Over tequila, perilously balanced dining hall trays, and video games, the two cope with disappointments that nobody else understands.

They're just friends, of course, until one night when things fall apart. Or fall together. All Corey knows is that she's falling. Hard.

But will Hartley set aside his trophy girl to love someone as broken as Corey? If he won't, she will need to find the courage to make a life for herself at Harkness—one which does not revolve around the sport she can no longer play, or the brown-eyed boy who's afraid to love her back.

The Year We Fell Down is een al wat ouder boek van Sarina Bowen en ik wist verder niet zo goed wat ik kon verwachten. Ik heb recentere boeken van haar gelezen zoals de hele True North-serie en de twee samenwerkingen met Tanya Eby. Het hele lijstje aan recensies vind je trouwens hier. Die vond ik allemaal goed, maar van haar oudere werk kende ik nog niets.

Meestal zijn eerdere boeken van schrijvers toch wat minder, omdat je als schrijver groeit bij elk boek. Toch vond ik The Year We Fell Down verrassend leuk, al merkte ik wel dat het inderdaad een ouder boek is. Maar het stoorde me verder niet.

In The Year We Fell Down zitten niet mega plotwendingen of dingen die je niet aan ziet komen. Het is vrij voorspelbaar, maar dat past (voor mij) ook wel bij het genre. Het zijn boeken die lekker weglezen en die soms je emoties weten te raken (en soms wat minder). Dat geldt ook voor dit boek dat het (naar mijn idee) vooral van de ontwikkeling van de personages moet hebben.

The Year We Fell Down was geen boek dat mij nu emotioneel ontzettend wist te raken, maar ik vond de personages, Corey en Adam Hartley, allebei wel tof.

Ze vertellen allebei een deel van het verhaal, maar ik denk dat ik Corey toch interessanter vond. Misschien omdat die ook gewoon een interessantere achtergrond heeft en het feit dat ze in een rolstoel zit. En daarnaast vind ik haar gewoon a tough cookie.
Dat vond ik sowieso wel fijn, dat Sarina voor een divers personage kiest. Over het algemeen zijn personages in het New Adult genre knap, mooi, blank en zijn ze in staat om gewoon te kunnen lopen. Maar Corey zit in een rolstoel en is niet van plan om zich daardoor te laten beperken.

Zelf kan ik gewoon prima lopen, maar ik kan me zo voorstellen dat het voor mensen met een handicap fijn is om op deze manier herkenning te vinden in een personage, want dat heb je waarschijnlijk minder vaak. Zelf vind ik het bijvoorbeeld fijn als een personage autistisch is (mits goed geschreven) om toch een beetje herkenning te vinden. Dat hoeft uiteraard niet in elk boek, maar af en toe is het gewoon fijn.
Ik vond ze allebei fijne personages waar ik mee mee kon leven en bij sommige scenes zat ik met een brede grijns op mijn gezicht.

Wat ik alleen niet snap, is waarom iedereen Adam bij zijn achternaam noemt. Ook bij zijn stukjes staat Hartley in plaats van Adam. Nu hoor je dat wel vaker bij vrienden, maar om
jezelf nu ook zo te noemen? Dat vond ik een beetje gek.

The Year We Fell Down is dan misschien wat ouder, maar ik merkte het eigenlijk niet echt. Ik vond het een tof boek en zeker een aanrader als je fan bent van het New Adult genre.

Van mij krijgt The Year We Fell Down 3.5 ster.

2 gedachten over “Recensie: The Year We Fell Down

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: