Recensie: Verity

Recensie: Verity

Recensie: VerityVerity
ISBN: 9781791392796
Publicatiedatum: 7 december 2018
Aantal bladzijdes: 333
Goodreads

Lowen Ashleigh is a struggling writer on the brink of financial ruin when she accepts the job offer of a lifetime. Jeremy Crawford, husband of bestselling author Verity Crawford, has hired Lowen to complete the remaining books in a successful series his injured wife is unable to finish.

Lowen arrives at the Crawford home, ready to sort through years of Verity's notes and outlines, hoping to find enough material to get her started. What Lowen doesn't expect to uncover in the chaotic office is an unfinished autobiography Verity never intended for anyone to read. Page after page of bone-chilling admissions, including Verity's recollection of what really happened the day her daughter died.

Lowen decides to keep the manuscript hidden from Jeremy, knowing its contents would devastate the already grieving father. But as Lowen's feelings for Jeremy begin to intensify, she recognizes all the ways she could benefit if he were to read his wife's words. After all, no matter how devoted Jeremy is to his injured wife, a truth this horrifying would make it impossible for him to continue to love her.

Verity had ik al een tijdje op mijn ereader staan, omdat ik erg benieuwd was. Colleen Hoover is een van de auteurs die autobuy zijn, die ik meteen koop. Haar laatste 3 boeken vond ik wat minder, dus ik was erg benieuwd naar Verity. Het is geen standaard New Adult/roman, maar een thriller met romantische elementen. Ik had nog nooit een boek in dit genre gelezen (wel een thriller, geen romantische thriller), dus ik was erg benieuwd naar hoe Colleen dit zou beschrijven.

Ik heb zelfs overwogen om Verity alleen in de ochtend te lezen als het licht was, want ik voelde die sfeer echt heel goed.

Ik zat vrijwel meteen in Verity. Niet omdat het begin zo absurd spannend is omdat er zoveel interessants gebeurt, maar omdat ik wilde weten wat er ging gebeuren. Je voelt vrijwel meteen de dreiging die uitgaat van dit boek. Het hangt als een zware deken er overheen.

Ik heb zelfs overwogen om hem alleen in de ochtend te lezen als het licht was, want ik voelde die sfeer echt heel goed. En als er iets moeilijk is om te schrijven, is het wel sfeer. Charlos Ruiz Zafon vind ik daar ook zo goed in, in sfeer beschrijven. En Colleen dus ook, want pff. Je voelt de dreiging gewoon. Het is bijna aan te raken.

Het boek wist me van begin tot eind geboeit te houden en mijn aandacht is geen moment verslapt. Ik heb misschien hier en daar ook gepraat tegen het boek, zeker aan het einde. Het was maar goed dat ik alleen was, haha. Dat einde is trouwens een absurd erge mindfuck, maar dan ook echt. Uiteraard verklap ik niet wat er gebeurt, maar holy shit. Die had ik niet aan zien komen. Er zitten overigens meer plotwendingen in, maar die vond ik minder verrassend. Geeft ook niet, want dat einde maakte alles goed.

Hoofdpersoon Lowen vond ik in het begin oké, maar een beetje raar. Alleen naarmate het boek vorderde, begon ik haar onsympathieker te vinden. Ze doet dingen die ik gewoon echt gemeen vind en waardoor ze een steeds grotere trut wordt.

Af en toe wilde ik haar een mep verkopen, maar niet op de ‘word eens wakker’ manier. Meer op de ‘je verdient dit’ manier. Het hele verhaal wordt verteld vanuit haar oogpunt. Vond ik op sommige stukjes wel jammer,  al weet ik niet of het dit boek ten goede was gekomen. Misschien ook niet.

Als je van romantiek en thrillers houdt, vind je Verity waarschijnlijk goed. Houd je ook nog van de boeken van Colleen Hoover dan vind je dit helemaal goed. Wat mij betreft mag ze vaker van dit soort boeken schrijven, want ik vind dit, samen met November 9, haar beste totnutoe. Als ik meer sterren kon geven, zou ik Verity meer geven, maar voor nu zijn het er 5.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: