Recensie: Vogelvrij

Recensie: Vogelvrij

Vogelvrij / Spellslinger
ISBN: 9789030503101
Auteur: Sebastien de Castell
Series: Spellslinger #1
Uitgever: Meis & Maas
Publicatiedatum: 4 september 2017
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 383
Goodreads

'Er zijn drie eisen om Jan'Tep als familienaam te verdienen. De eerste is kracht om je familie te verdedigen. De tweede is het beheersen van hoge magische kunsten. De derde is simpel, namelijk 16 jaar worden. Het was een paar weken voor mijn verjaardag toen ik besefte dat ik aan geen enkele eis zou voldoen.'

Wanneer je bent geboren als Jan'Tep en bijna 16 jaar wordt, kan je er maar beter op voorbereid zijn om te bewijzen dat je een echte magiër bent. Dat… of een wonder moet onderweg zijn. Maar Kellen rekent op geen van beiden. Hij weet dat hij iets achter de hand moet hebben om niet in volkomen diskrediet te raken bij de Jan'Tep gemeenschap. Dus wanneer Argosi, een zwerver met drie pakken spelkaarten, in het dorp aankomt weet hij dat hij geen andere keuze heeft dan haar hulp te accepteren…

Vogelvrij was nou zo’n boek dat ik al een aantal keer in mijn handen gehad had, omdat het me ontzettend boeiend leek, maar toch nam ik het boek steeds maar niet mee. Bang dat het niet mijn ding zou zijn waarschijnlijk. En toen besloot een van de leesclubs waarin ik zit eraan te beginnen. Nu had ik geen excuus meer om er niet in te lezen en dat deed ik dan ook.

Ik kende alleen de goede verhalen, dus de verwachtingen waren torenhoog. Alleen maar lovende woorden, dus dan is het goed. Toch? Nou, nee, dus. Ik heb moeten worstelen om hem uit te lezen. Tussendoor heb ik zes andere boeken of zo gelezen, maar dit boek kreeg ik maar niet uit. Ik kwam niet in het verhaal, kon niets voelen bij de personages in Vogelvrij. En tsja, voor mij is dat een van de meest belangrijke onderdelen om een boek goed te vinden.

Waarom ik Vogelvrij uitlas? Omdat mensen zeiden dat hij vanaf ongeveer de helft echt heel goed werd, dat het begin wat traag ging. Ik was nieuwsgierig wat er dan zoveel beter aan werd. Toegegeven: de tweede helft is wel iets beter en ik wilde dan nog net wel weten hoe het zou eindigen. Daar zit vooral meer actie in, maar toch werd het daarna ook niet mijn ding. Ik vond de schrijfstijl ook gewoon niet zo prettig. Ik hou ervan om in een verhaal gezogen te worden en dat gebeurde hier voor mij totaal niet. Ik kon er niets mee.

Hoofdpersoon Kellen is degene uit wiens je het hele verhaal ziet en ziet hoe alles zich ontwikkelt. Om een boek goed te vinden, moet je iets voelen bij een hoofdpersoon en dan iets meer dan irritatie, maar ik had alleen die irritatie en vond hem vooral erg vermoeiend en een zeurpiet die zichzelf nogal zielig vindt. Hij deed me een beetje denken aan Juliette uit de Shatter Me-serie (en dan niet op de goede manier).

Ik snap wel waarom je Vogelvrij goed kunt vinden en ik zie ook echt de potentie wel. Het verhaal vind ik origineel, maakt nieuwsgierig, maar voor mij waren het de schrijfstijl en Kellen waarom ik het gewoon niet zo vond. En dat vind ik jammer, want stiekem had ik me verheugd op dit boek. Helaas kwam het dus niet uit en kan ik echt niet meer dan tweeënhalve ster geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: