Recensie: Waar ik ga

Recensie: Waar ik ga

Recensie: Waar ik gaWaar ik ga
ISBN: 9789048844777
Auteur: Gayle Forman
Uitgever: Moon
Publicatiedatum: april 2018
Genres: Audiobook, Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 240
Goodreads

Op het moment dat Freya haar stem verliest tijdens het opnemen van haar debuutalbum, wil Harun weglopen met de jongen van wie hij houdt en komt Nathaniel na een familietragedie aan in New York.

De drie ontmoeten elkaar in Central Park waarna hun wegen niet meer scheiden. Door beetje bij beetje delen van hun verleden aan elkaar te onthullen, proberen ze samen de weg terug naar zichzelf te vinden.

Ik heb al meerdere boeken gelezen van Gayle Forman en met wisselende meningen. De ene vond ik erg tof (Zijn jaar, Haar dag) en anderen een stuk minder (Vuurvliegjes, niet eens uitgelezen). Waar ik ga klonk wel als een boeiend boek toen ik hem tegenkwam als luisterboek en ik was wel benieuwd naar dit boek. Zou ik hem goed vinden of juist niet?

Eigenlijk vond ik dit boek passen bij de ‘niet zo’ boeken. Ik vond het erg rommelig met drie personages die vertellen en waarbij het bij mij niet altijd meteen was wie aan het woord was. Met meerdere personages een verhaal vertellen kan prima, maar zorg er dan voor dat er niet ineens midden in een stukje gewisseld wordt van personage. Hier werd gewoon soms in een paragraaf gewisseld en dat maakte het geheel niet fijn te lezen en ook behoorlijk chaotisch.
Het ging van de hak op de tak, het hele boek door.

Ik vond ze alledrie vervelend op hun eigen manier.

Ik vond de personages niet leuk en had geen klik met Freya, Harun en Nathaniel. Freya vond ik een zeurpiet, Harun gewoon een lafaard en Nathaniel raar – en dan niet op de goede manier raar. Ik vond ze alledrie vervelend op hun eigen manier. Ik kreeg van alledrie geen hoogte trouwens en heb nu nog steeds geen idee hoe ze precies in elkaar zitten. Gayle had beter voor één personage kunnen kiezen, dan was dit verhaal waarschijnlijk beter uitgekomen.

Waar ik ga vond ik een erg vermoeiend boek met niet zulke boeiende personages. Waarom ik het dan toch heb uitgelezen? Ja, dat weet ik zelf eigenlijk ook niet goed. Misschien omdat het niet echt dik was. Voor mij was Waar ik ga geen goed boek, maar dat is een kwestie van meningen natuurlijk. Maar laat ik het zo zeggen: Ik vond de flaptekst het beste.
Van mij krijgt Waar ik ga dan ook maar 2.5 ster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: