Recensie: Wederzijds verlangen

Recensie: Wederzijds verlangen

Recensie: Wederzijds verlangenWederzijds verlangen
Auteur: Oli Veyn
Uitgever: Godijn Publishing
Publicatiedatum: november 2018
Genres: Feelgood
Aantal bladzijdes: 108
Goodreads

Dindi zit op het verkeerde feest, haar vriend Rens laat haar alleen voor Blondie en ze zit opgescheept met enge Jaap die steeds met haar wil dansen.

Door Gijs, de woest aantrekkelijk jongen met gangsterhoed, wordt het toch nog een leuke avond, die anders eindigt dan ze had verwacht.

Wederzijds verlangen kocht ik op het auteursevenement in Hardenberg en ik was er wel benieuwd naar, ook omdat ik nu weet wie Oli Veyn is. En zij was er ook (met een prachtig kraampje). Bij Wederzijds verlangen kreeg ik confetti en een zelfgemaakte rups, superleuk! Ik was ook erg benieuwd naar dit boekje, want het klonk heel erg leuk en wel als mijn ding. Ik heb nog niets van Oli gelezen, maar ik hoor alleen maar goede verhalen dus de verwachtingen waren desondanks hooggespannen.

Wederzijds verlangen begon leuk en ook wel interessant. Er was iets dat me nieuwsgierig maakte en waarom ik verder wilde lezen. Dindi komt niet heel erg diep over, maar goed, dat is logisch in 108 bladzijdes. Dus dat vond ik niet zo’n minpunt, want dat wist ik vanaf het begin. In een kort verhaal is diepgang nu eenmaal veel lastiger en voor mij een reden waarom ik het niet kan. Wel vond ik het een beetje van de hak op de tak en sommige scenes vreemd. En dan bedoel ik met vreemd vooral de reacties van de andere personages. Hoe ze erop reageerden vond ik erg bijzonder.

‘Wel heeft Oli een fijne schrijfstijl die snel wegleest.’

Voor zo’n klein boekje vond ik wel dat er relatief veel details in zaten over de kleding die de personages dragen en dat hoeft van mij nooit zo, want daar ben ik niet echt in ge├»nteresseerd. Het maakt mij niet zo heel veel uit wat Dindi draagt. Ik leer liever meer over haar beweegredenen. Ook vond ik het jammer dat je als lezer helemaal niet weet wat Gijs denkt, want dat vind ik fijn.

Ik vond Wederzijds verlangen aardig, maar eerlijk gezegd had ik er toch meer van verwacht. Het was niet slecht, maar voelde een beetje als een net niet boek, want het is niet echt Young Adult, maar New Adult vond ik het ook niet en feelgood toch ook niet helemaal. Dit boek was voor mij niet eentje waar ik echt bij mee meeleefde en ik denk dat dat omdat het gebruik van ‘show, don’t tell’ niet echt is toegepast. Voor mij voelde het of het verteld werd in plaats van dat ze het liet zien. Wel heeft Oli een fijne schrijfstijl die snel wegleest, al vond ik het hier en daar een beetje ouderwets aandoen. En de cover vind ik ook leuk. Past er goed bij, maar is niet te standaard.

Van mij krijgt Wederzijds verlangen 3 sterren.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: