Recensie: Zij, jij en ik

Recensie: Zij, jij en ik

Recensie: Zij, jij en ikZij, jij en ik
ISBN: 9789026140785
Auteur: Julie Cohen
Uitgever: De Fontein
Publicatiedatum: april 2018
Genres: Audiobook, Roman
Aantal bladzijdes: 352
Goodreads

Sinds het overlijden van haar zoon Stephen, tien jaar geleden, heeft Honor nauwelijks contact met zijn vrouw Jo en haar kleindochter Lydia. Maar als Honor haar heup breekt, ziet ze zich gedwongen tijdelijk bij Jo in te trekken.

Een ongemakkelijke situatie, want tussen Honor en Jo heeft het nooit geboterd en Lydia is inmiddels een nukkige puber. Bovendien zijn ze alle drie meer bezig met dingen voor elkaar geheim te houden dan met elkaar steunen. Is dit het laatste zetje dat deze familie uit elkaar drijft, of weten ze elkaar weer te vinden?

Zij, jij en ik was voor mij een compleet nieuw boek en hetzelfde geldt voor auteur Julie Cohen. Ik heb nog nooit van beide gehoord en ik had dus ook 0,0 verwachtingen bij dit boek. Soms is dat weleens wel lekker, om gewoon een boek te gaan lezen waarvan je erg weinig weet en ook niet weet wat je moet verwachten. Soms ontdek ik daardoor de leukste boeken en nieuwe favorieten.

Vaak moet ik er even inkomen bij boeken en zeker bij auteurs of boeken die ik helemaal niet ken. Dan heb ik ook geen idee van hun manier van schrijven en weet ik niet wat ik moet verwachten, maar daar had ik bij dit boek eigenlijk helemaal geen last van, want ik zat er meteen in. Het begint met Honor, een van de hoofdpersonen en ik was wel geïntrigeerd door haar, want ik wilde meer weten.
De andere twee uit wie het verteld wordt zijn Jo en Lydia die ieder een andere band hebben met Honor. Het wordt vanuit alle drie verteld.

Ik vond Lydia het meest interessante, misschien omdat ze de jongste van de drie is en strugglet met iets dat herkenbaar is voor veel mensen.

Voor mij had het wel vanuit een of twee personen verteld mogen worden, want ik had het idee dat ze alle drie nu niet zo goed uit de verf kwamen en ik denk dat het dan beter gelukt was. Vooral omdat ze allemaal hun eigen problemen hebben en het samen dus best een hoop problemen zijn. Ik miste de diepgang bij de personages en ik kon me ook niet zo goed inleven. Ik vond Lydia het meest interessante, misschien omdat ze de jongste van de drie is en strugglet met iets dat herkenbaar is voor veel mensen.

Het boek is een echte roman en er zitten dus ook niet heel veel megaschokkende dingen in. In elk geval: Voor mij niet. Wat erin zat, was wel nuttig voor het verhaal. Daardoor werd het niet saai en bleef ik benieuwd. Want dat is iets wat Julie goed kan: mensen nieuwsgierig maken. Je wilt doorlezen, ook al is het boek niet bijzonder spannend. Het is ook een echte roman, maar ik vond het een fijn luisterboek. Nergens was het te moeilijk om te volgen of onduidelijk.

Zij, jij en ik heeft me echt positief verrast en ik vond het een mooie roman. Meestal blijf ik in hetzelfde genre hangen, dus zo nu en dan probeer ik daarbuiten te lezen en ik vond dit een fijn uitstapje. Ik ben zeker benieuwd naar meer boeken van Julie Cohen en ik vond dit een goede eerste ontmoeting. Van mij krijgt Zij, jij en ik 3.5 ster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: