Recensie: Ik zie je in Cockleberry Bay

Recensie: Ik zie je in Cockleberry Bay

Recensie: Ik zie je in Cockleberry BayIk zie je in Cockleberry Bay
ISBN: 9789020537628
Auteur: Nicola May
Series: Cockleberry Bay #2
Uitgever: Zomer & Keuning
Publicatiedatum: 26 mei 2020
Genres: Feelgood
Aantal bladzijdes: 304
Goodreads

In deel 2 van de Cockleberry Bay-serie door Nicola May, 'Ik zie je in Cockleberry Bay', is de voltallige cast uit deel 1 weer van de partij.

Natuurlijk hoofdpersoon Rosa en haar trouwe teckel Hot, maar ook haar nieuwe vrienden en kennissen én haar kersverse echtgenoot. Rosa heeft alles wat haar hartje ooit begeerde. Ze runt een eigen winkeltje en heeft de liefde leren kennen. Maar liefde kent ups en downs, en dat ontdekt ook Rosa al snel. Ze heeft reden om te geloven dat haar man een affaire heeft en gaat daar bijna aan onderdoor. Het is hoog tijd om zichzelf bij elkaar te rapen en minder afhankelijk te worden van een man, en vooral om zich niet te laten meeslepen door angst en jaloezie.

Rosa maakt in 'Ik zie je in Cockleberry Bay' een karaktergroei door die met veel humor en gevoel is geschreven door Nicola May.

Ik zie je in Cockleberry Bay is het tweede deel in de serie over Rosa, haar teckel Hot (Hotdog) en het leven in Cockleberry Bay. Het volgt Het winkeltje in Cockleberry Bay op en hier staan dan ook spoilers over in in dit boek, want die zijn niet te vermijden. Ik zie je in Cockleberry Bay is trouwens los te lezen, maar dan mis je zoveel dat het helemaal niet leuk meer is.

Het eerste boek las erg lekker weg en toen ik erachter kwam dat het een trilogie was, zette ik ook meteen deel 2 op mijn lijst. Het derde deel stond toen ik deze boeken luisterde nog niet op Storytel, maar ik weet dat het een trilogie is.

Ook hier is de hoofdpersoon Rosa, maar in tegenstelling tot het vorige boek, vond ik haar hier best vermoeiend en kinderlijk. Ik vond haar ook echt zeuren om meerdere dingen, zoals haar relatie. Af en toe wilde ik haar door elkaar rammelen en zeggen dat ze zich eens moet vermannen. Dat ze niet de dingen moet doen die ze doet, maar gewoon eens vertrouwen moet hebben.

Ik vond het best een leuk boek

En natuurlijk snap je het als lezer wel met haar verleden, maar ik had helemaal niet het idee dat haar verleden enzo zo belangrijk was in boek 1 als in boek 2. Het voelde een beetje alsof het ineens een heel andere Rosa was en dit verhaal deels in boek 1 thuis hoorde. Ik vond haar hier ook erg kinderachtig doen, alsof ze een boze puber van vijftien was in plaats van iemand van rond de 26.

In het boek zitten niet echt veel onverwachte wendingen en het is een typische feelgood, dus alles is een beetje in een vast stramien gegooid. Maar ik vond het best een leuk boek (ondanks de minpunten) en heb het met plezier gelezen. Toch zitten er wel wat dingen in, maar minder dan in het eerste boek. Maar ik vind dat prima, want nog meer had er helemaal niet mooi in gestaan, denk ik.

Het leek ook een beetje alsof Nicola May niet zoveel wist en er dus maar een soort soap van maakte. In 1 had ik daar nog geen last van, maar wel in Ik zie je in Cockleberry Bay en dat vond ik echt jammer. Ik zie je in Cockleberry Bay was helaas niet zo leuk als het eerste boek, maar ik hou hoop voor boek 3. Ik ben heel benieuwd naar meer verhalen over dit plaatsje, al hoop ik wel dat Rosa dan weer is zoals in boek 1, want toen was ze hartstikke leuk.

Van mij krijgt Ik zie je in Cockleberry Bay 3 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: