Deze week 21: Plannen & zere enkels

Deze week 21: Plannen & zere enkels

Er is alweer een week om! Vandaag is het kerst, dus ik vermoed dat niemand mijn bijzonder oninteressante verslagje zal lezen, omdat je aan het ontbijt met de hele familie zit of straks gaat brunchen met oma en tante Toos. Deze week was er eentje die niet zo gesmeerd liep. Of eigenlijk; helemaal niet liep.

Deze week

Kerst (en Sinterklaas) is op mijn werk de drukste periode van het jaar, ook wel als SKNJ (Sint, Kerst, Nieuwjaar). Het is de tijd waarin er heel wat kerstkaartjes door gleuven geschoven moeten worden en pakketjes moeten worden afgeleverd. In deze tijd kunnen we alle handjes gebruiken die er voor handen zijn. Sinds 2011 – te lang, ja – maak ik deze periode al mee. Was ik in 2011 elke dag uren bezig, is dat in 2018 een stuk minder. Maar het dieptepunt was toch wel deze week. Dinsdag ging ik naar mijn werk waar de dag al in de soep liep voor ik begonnen was met werken, want geen eerste wijk te bekennen. Toen ben ik maar boodschappen gaan doen en was precies op tijd terug voor poging 2. Tot zover ging het goed.

Als je een foto wilt maken van de kat en hij je telefoon erg lief vindt…

Waar het misging? Goede vraag. Misschien haastte ik me teveel en lette ik niet op? Misschien was ik gewoon niet echt aanwezig. In elk geval: ik ging in mijn tweede wijk door mijn enkel. En niet zo’n beetje ook. Ik heb eerst even verbaasd rond staan kijken en probeerde nog een stukje te strompelen terwijl de tranen van pijn me over de wangen liepen. Een van de bewoners van die straat vroeg zich geschrokken af wat er aan de hand was, terwijl ik hinkend nog een klein stukje post bezorgde. Maar met nog iets meer dan een halve straat te gaan wist ik: dit gaat me niet lukken. Misschien omdat ik per minuut mijn enkel meer op voelde zwellen.

Ik wil volgend jaar weer gaan weeksparen: elke week een bedrag en uiteindelijk zijn dat 52 bedragen

Ik heb me zo ongeveer huilend ziekgemeld en ben thuis met mijn voet omhoog en een blok ijs er tegenaan op de bank geploft mijn dikke, blauwe enkel. Ik ben niet iemand die zich gauw ziekmeld, maar in dit geval moest het. Het ging simpelweg niet. Woensdag ging het nog steeds niet. Donderdag liep ik strompelend een rondje, hopend dat het zou lukken, maar ik durfde het niet te riskeren. Uiteindelijk ben ik vrijdag weer begonnen, maar wel met de optie om me af te melden als het niet ging. Ik verzwikte mijn andere voet (gelukkig niet ernstig) en viel een paar keer bijna. Ook kwam ik tot de conclusie dat de stoepen hier ontzettend ongelijk en slecht zijn. Maar het ging op vrijdag en zaterdag ging het nog beter godzijdank. Al is mijn voet wel blij met de extra vrije dagen, want hij is nog steeds een beetje gevoelig.

Plaats-delict

Deze week heb ik ook vrij weinig gedaan. Op dinsdag en woensdag kon ik me vooral niet echt focussen op andere dingen dan mijn enkel (en de pijn) en deed ik vrij weinig. Op vrijdag waagde ik mezelf in de supermarkt – waar het een gekkenhuis was, verschillende schappen leeg waren – en op zondag – een nog groter gekkenhuis – deed ik dat weer.

Versierde truckparade die langs mijn huis kwam (en overburen waar ik zo naar binnen kan kijken)

Volgende week

Aankomende week (of vandaag, als jullie het lezen) is het ook een vreemde week met kerst en oud en nieuw. Een korte werkweek die meestal redelijk rustig is. Ik heb absoluut geen plannen en dat vind ik prima. Een beetje lezen in bed, misschien weer eens wat schrijven uit een koffietentje, lezen, schrijven en eten – want dik ben ik toch al.

Ik mocht ook mijn boekenswap pakket openen. Zo leuk! Met heel veel dingen van Letters & Lights 😀

Gelezen

Deze week luisterde ik vooral veel boeken. Ook las ik Het slechte pad uit, die dikkerd van Robert Galbraith en verraste het boek me weer eens. Elke keer gebeurt dat als ik iets van Rowling – of haar pseudoniem – lees. Ze weet me altijd te verrassen. Een eenzame kerst? en Wild luisterde ik, net als Van Chanel tot flanel en 19% kans op geluk. Inmiddels zijn de recensies ook getikt en zullen die in de loop van januari verschijnen. Ik lijk weer bij te lopen en dat is fijn, want dan kan ik weer terug naar vier recensies per week. Het ene boek vond ik geweldig, het andere wat minder. Maar alle boeken die ik deze week las, waren wel oké of meer dan oke.

Mijn romanceopolyboard voor volgend jaar. Ik ben er nog niet echt tevreden over eigenlijk.  Wat romancepoly is, staat hier.

Fysiek boek/ebook: Het slechte pad (1)
Luisterboek: Een eenzame kerst?, Wild, Van Chanel tot flanel, 19% kans op geluk (4)
Nog niet uit: Tyrant van T.M. Frazier

Hoe was jullie week?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: