Schrijven: Het oplichterssyndroom

Schrijven: Het oplichterssyndroom

Ik heb mijn eerste boek geschreven wat verrassend goed liep en nog steeds loopt. Inmiddels ben ik druk bezig met het tweede deel, maar nu bekruipt me de angst: wat als mensen het niet goed vinden? Wat als mensen doorhebben dat dat eerste boek gewoon een toevalstreffer is en dat ze me nu een oplichter vinden?

Het beestje heeft een naampje
Niet dat ik echt een oplichter ben overigens, maar zo voelt het wel. Het is of ik dat eerste boek moet evenaren, of het tweede deel veel en veel beter moet zijn, omdat mensen dat verwachten en me anders een oplichter vinden. Het voelt of ik harder moet werken voor het tweede deel, of ik nog beter mijn best moet doen. Want als ik dat niet doe, val ik door de mand en blijkt dat ik eigenlijk helemaal niet kan schrijven.

Dat is vervelend, maar stiekem ben ik blij dat ik daar niet de enige in ben en dat er een naam voor is: oplichterssyndroom. Het komt vooral voor bij succesvolle vrouwen die dus doorgaans bang zijn voor de dingen die ik hierboven noemde: om door de mand te vallen en dat andere mensen ontdekken dat ze het eigenlijk helemaal niet kunnen. Niet dat ik mezelf zo succesvol vind, maar het is de definitie van die goede, oude, wiki en daar houd ik me maar aan. 

‘Ik kan het!’
Onzin natuurlijk, want die vrouwen kunnen het wel degelijk. Zonder zouden ze namelijk nooit zo ver gekomen zijn. Als ze niets konden, waren ze ook nooit opgepikt. Nu moet ik zeggen dat ik niet weet of ik echt opgepikt ben, maar slecht doe ik het ook niet. Ik krijg veel goede kritieken, maar er zijn ook mensen die me 1 ster geven. Eerlijk gezegd kan ik daar ook niet wakker van liggen, zeker niet omdat ik ook mijn mening geef en daar ook weleens 1 sterrecensies bij zitten.

Overtuigen
Het geeft alleen wel een druk en die is niet altijd even goed voor het creatieve proces, maar ik doe gewoon mijn best en schrijf het beste boek die ik nu kan schrijven. Beter dan dat kan toch niet en misschien kan ik mijn innerlijke stemmetje dan laten zien dat ik helemaal geen oplichter ben. Want dat ben ik ook niet. Nu alleen mezelf overtuigen en het beste boek schrijven dat ik ooit schreef.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: