Recensie: Hou me vast zoals ik was

Recensie: Hou me vast zoals ik was

Recensie: Hou me vast zoals ik wasHou me vast zoals ik was
ISBN: 9789022587324
Auteur: Gaby Rasters
Uitgever: Boekerij
Publicatiedatum: september 2019
Genres: Roman
Aantal bladzijdes: 288
Goodreads

De vrolijke Jasmijn staat midden in het leven, net als haar zes vriendinnen. Ze delen lief, leed en de grote vragen met elkaar. Carrière, mannen, kinderwens: alles kan besproken worden bij een lekker taartje of een groot glas witte wijn. Geen van hen wil echt volwassen worden, maar als Jasmijn slecht nieuws krijgt, komt alles in een heel ander licht te staan: ze heeft borstkanker.

Na een borstamputatie en chemo probeert Jasmijn het leven weer op te pakken, maar haar oude energie lijkt ze maar niet terug te vinden. Gelukkig heeft ze veel steun aan haar vriendinnen, die ze via appjes op de hoogte houdt, met wie ze taartjes eet wanneer de controles goed zijn, en die de bruiloft met haar geliefde Ralf tot een extra bijzondere, intense dag maken. Maar net als ze zich veilig begint te wanen, vier jaar na de eerste diagnose, ontploft er een bom in haar leven. Ze is opnieuw ziek, en dit keer is er weinig reden tot optimisme.

Hou me vast zoals ik was had ik al voorbij zien komen in verschillende groepen toen het boek net uit was en over dat mensen er zo bij moesten huilen. Ik sloeg de informatie ergens diep op en toen ik pas geen ander boek had om te luisteren op Storytel besloot ik om hier naar te luisteren. Gewoon, met weinig verwachtingen, want ik huil bijna nooit bij boeken. Ik doe het soms wel, maar dan moet je van goede huizen komen. Was dit boek een tranentrekker of niet?

 

Hoewel het verhaal in Hou me vast zoals ik was best verdrietig is en er best wat heftige dingen gebeuren, deed het me om eerlijk te zijn niet zoveel. Misschien was het omdat ik het luisterde in plaats van las. Dat vind ik toch altijd wat verder van me af staan als ik luister. Dan voel ik me minder een onderdeel van het verhaal. Klinkt misschien raar, maar ik kan het niet beter omschrijven. Ik hield droge oogjes, al dacht ik wel: ach, jee. En voor ik teveel spoiler is dat ook alles wat ik erover zeg. Ik was overigens al gespoild door de mensen die moesten huilen in combinatie met de flaptekst.

 

Wel zat er best wat herkenning in het verhaal voor mij vanwege mijn moeder die in 2015 borstkanker kreeg. De chemozaal, de pruik, de gesprekken. Ik was even vijf jaar terug in de tijd. Zeker omdat Jasmijn dezelfde variant blijkt te hebben als mijn moeder. Alleen Jasmijn is een stuk jonger. Wat ik al wist, maar in Hou me vast zoals ik was nog aangestipt werd: als je jong bent, is kanker gevaarlijker omdat cellen zich sneller delen. Bij ouderen gaat dat trager.

Gaby vertelt alles op een prettige manier, al had dit boek van mij dikker gemogen. Het voelde nu vaak als erg gehaast en dat vond ik jammer, want het boek was wel goed, maar daardoor kon ik niet heel veel grip op Jasmijn krijgen en bleef ze als personage oppervlakkig in Hou me vast zoals ik was. Ze was best oké, maar ik miste de echte verbinding met haar helaas.

 

In het boek zou je het einde als onverwacht kunnen zien, maar ik zag het wel aankomen. Het was voor mij niet echt schokkend of iets dergelijks. Wat ik wel heel mooi vind is dat het geschreven is naar aanleiding van een vriendin van Gaby Rasters die zelf overleden is aan deze vorm van kanker. Als je goed naar de cover kijkt, zie je trouwens ook een klein, wit bloemetje. Vind ik ook erg mooi gedaan.

Hou me vast zoals ik was vond ik een mooi boek over het verloop van borstkanker en hoe het terugslaat op de directe omgeving, maar het vertelt niet per se een optimistisch verhaal. Het had van mij wel dikker gemogen.

Van mij krijgt Hou me vast zoals ik was 3 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: