Recensie: Rosie hartje Jack

Recensie: Rosie hartje Jack

Recensie: Rosie hartje JackRosie hartje Jack
ISBN: 9789463491884
Uitgever: Blossom Books
Publicatiedatum: 2 februari 2020
Genres: Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 284
Format: paperback
Goodreads

‘Ze kunnen je niet wegsturen. We hebben ons nodig. Ik stop jouw boos, Jack. En jij maakt mij sterk. Jij maakt mij Rosie.’

Rosie houdt van Jack. Jack houdt van Rosie. Dus als ze elkaar kwijtraken, doet Rosie er alles aan om de jongen die de zon in haar hoofd laat schijnen terug te vinden. Zelfs wegrennen van huis. Zelfs Londen doorkruisen en in haar eentje naar Brighton reizen, ook al sneeuwt het en rijden er bijna geen treinen. Een uitdaging voor ieder jong meisje, laat staan een meisje met het syndroom van Down.

Rosie hartje Jack is een prachtig verhaal over vechten voor de vrijheden die we als vanzelfsprekend aannemen: onafhankelijkheid, tolerantie en liefde.

Rosie hartje Jack is vertaald door Merel Leene.

Rosie hartje Jack zag ik bij meerdere medebloggers en ik heb alleen maar goede verhalen erover gelezen, dus ik besloot het te lenen uit de bibliotheek. Als ik het niet bij die bloggers gezien had, was het boek me waarschijnlijk nooit opgevallen en zou ik het nooit gelezen hebben. Maar ik ben blij dat ik het wel heb gedaan. Ik denk dat het een belangrijk boek is.

In de meeste Young Adultboeken mankeert de hoofdpersoon niets behalve het damsel in distress-syndroom: ze móét gered worden door die jongen, omdat ze zichzelf weer eens in de nesten gewerkt heeft (I’m looking at you, Clary). Soms heeft het hoofdpersonage iets psychisch of is hij/zij ziek zoals in The Fault in Our Stars. Maar ik heb nog nooit een boek gelezen vanuit het oogpunt van een meisje met het syndroom van Down.

Normaal zijn personages meestal knap, mooi en geen goede afspiegeling van de maatschappij. Maar in Rosie hartje Jack is dat niet het geval. Rosie heeft het syndroom van Down, maar je hoeft geen medelijden met haar te hebben, want ze kan zich best goed redden. Wel veel liefde. In het begin moest ik even wennen aan het boek en aan Rosie, maar als je eenmaal in het boek op weg bent wil je alleen Rosie maar knuffelen en haar helpen, haar naar Jack brengen.

Rosie denkt meer in mogelijkheden dan een normaal mens

Haar reis naar Jack toe gaat niet bepaald van een leien dakje. Het sneeuwt, er is gedoe op het spoor en dan zijn er tot overmaat van ramp ook mensen die het niet al te best met haar voor hebben. En natuurlijk personages die dat wel hebben, die zijn er gelukkig ook genoeg. 

Het mooie aan dit boek vind ik dat Rosie zichzelf gewoon als Rose – zoals ze eigenlijk heet – ziet en niet als een zielig of kwetsbaar iemand, al brengt haar dat ook wel weer in problemen. Maar ze weigert om niet meer te zijn dan ‘dat meisje met het syndroom van Down’ en dat vind ik mooi. Net zoals dat als ze iets wil, ze ervoor gaat. In dit geval naar Jack gaan. Nee, slim is het niet, maar mooi wel. Ik kon alleen maar hopen dat ze er ook aan zou komen.

De verhaallijn vond ik op sommige punten overigens wel erg ver gezocht en niet veel toevoegen. Mel Darbon had beter voor iets anders kunnen kiezen op sommige punten, want het was nu wat dramatisch en iets te. De schrijfstijl van Mel vond ik fijn, al moest ik daar wel aan wennen. 

Rosie hartje Jack gaat over denken in mogelijkheden en over dat als je wil je (bijna) alles kunt. 

Van mij krijgt Rosie hartje Jack 3.5 ster. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: