Schrijfzondag: muziek

Schrijfzondag: muziek

Ik parkeer mijn fiets met een luide knal tegen de bakstenen muur van het gebouw en ik weet dat Robin het me niet in dank af zal nemen. Gelukkig zal hij verstopt zitten in de muziekkelder zoals meestal. Ik gris mijn elektrische gitaar van mijn bagagedrager en dan duw ik tegen de voordeur. Zoals altijd val ik bijna letterlijk met de deur in huis, omdat niemand weet hoe hij fatsoenlijk een deur dicht moet doen en op slot moet draaien.
Ik hoor mezelf de gang in stampen op mijn hoge hakken en ik ben een beetje verbaasd dat er niemand komt kijken wie hier in vredesnaam de kabouterdans op een paar stiletto’s uitvoert. Dat zou ik wel doen. Maar dat ik niet iedereen ben, heb ik inmiddels wel gemerkt. En dat iedereen niet mij is, weet ik ook.
Als ik de kelder in wandel, zit hij daar inderdaad. Over zijn gitaar gebogen, geluiden persend uit de dingen. Elke streek van een vinger is een nieuw geluid dat de ruimte vult. Als Robin eenmaal bezig is, kan de hele wereld ontploffen en hij hoort niets. De pluk haar die nu in zijn ogen hangt, lijkt me ook niet te deren. Ik schop mijn schoenen uit en sla dan mijn armen om mijn vriendje heen, een kus op zijn bestoppelde wang drukkend.
’Maak je iets moois?’ fluister ik en hij humt iets dat ik niet kan verstaan, maar dat een ja zal zijn. Zijn lichaamswarmte sijpelt door me heen en de vlinders in mijn buik komen tot leven. Dan haal ik mijn handen door zijn haar en plof naast hem op de bank.

Niet mijn beste stukje ooit, maar ach. Dat hoeft ook niet altijd. Het kwam gewoon ineens in me op en ik besloot het op te schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: