Schrijfzondag: Ochtend

Schrijfzondag: Ochtend

Het ochtendgloren verspreidde zich over de parkeerplaats en zette de nacht in brand met het felle rood van de opkomende zon. Zacht gaf ik Cas, die naast me lag op de motorkap van de bejaarde zwarte Fiat, een por. Zijn hoofd schoot omhoog en hij knipperde een paar keer wild met zijn ogen. De maan was nog zichtbaar aan de verkleurende hemel.
Zijn stem kraakte als de deur van mijn oma toen hij vroeg: ‘Waar is de nacht gebleven?’
‘Die is vertrokken naar een betere plek, want hij vond ons niet gezellig genoeg,’ zei ik schouderophalend en nestelde me wat dichter onder de deken, en tegen Cas aan die net als altijd net een straalkacheltje was. ‘Hij wilde feesten, terwijl wij liever willen slapen. Hij noemde ons saai.’
Dit was het moment van de dag dat ik regelmatig met mijn fotocamera en een hoofd vol nieuwe ideeën op pad ging. Mijn motto was: Begin elke dag met een leeg hoofd, klaar om hem te vullen met alle indrukken van die dag. En dat probeerde ik dan ook elke dag te doen, om er vol voor te gaan.
Ik drukte mijn hand tegen mijn mond om een luide gaap te onderdrukken. Vooral het geluid dan, want een gaap is niet echt te onderdrukken. Slapen op een motorkap is misschien niet het beste idee dat ik ooit gehad had. Voorzichtig rekte ik me uit en voelde alle botten en spieren in mijn lichaam protesteren. Misschien moest ik dit niet meer doen. Een bed was toch echt comfortabeler. Toen liet ik me onder de deken uit, en van de motorkap, glijden. Cas keek naar me met een oog open. ‘Wat ga je doen?’ Nu klonk zijn stem normaler, bijna zoals hij altijd klonk.
Ik grinnikte. ‘Van elk moment van deze nacht genieten natuurlijk.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: