Schrijfzondag: regen

Schrijfzondag: regen

Als de regen tikt, zacht op het dak, dan verlang ik naar het verleden. Toen de nachten donker en stil waren met alleen de natuur om ons heen. de momenten dat de frisse lucht van de natte bomen onze kamer in waaiden en we snoven, snoven, zo hard snoven dat we bijna mee vlogen met de wind.

De dagen dat we naar school fietsen, decembers vol met diepe plassen en gele laarsjes. Dagen gevuld met het licht van de lantaarnpalen, boerenkool en eindeloze potjes ganzenborden.

Als de regen tikt denk ik aan jou. Aan hoe de druppels op je donkerblonde haar glansden in de straatverlichting en hoe breed je lachte, op je horloge tikkend om aan te geven dat je snel terug zou zijn. Als ik had geweten dat je zou verdwijnen, dan had ik je nooit laten gaan, had ik je woorden nooit geloofd.

Misschien was je er hier dan nog geweest en smaakte de regen niet bitter, maar als een zuurtje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: