Schrijfzondag: Vergeten

Schrijfzondag: Vergeten

Ze dachten dat ik het zou vergeten. Maar ik weet het nog. Alles.

Elk detail, elk woord. De vrouw droeg rode nagellak, elke dag weer. Alle driehonderdvijfenzestig dagen van het jaar. En in een schrikkeljaar een dag meer. Ik heb me vaak afgevraagd of ze het erop had laten schilderen. Misschien met permanente verf.

Als ik brutaal geweest was, had ik het misschien durven vragen. Maar ik hield mijn mond. Ik was bang. Bang omdat ze me in de kast zou stoppen of in de vrieskou buiten op balkon zou zetten met blote voeten in de sneeuw.

Ze dachten dat ik alles uit het verleden zou vergeten als ik op een andere plek was. Maar ik had ze wel kunnen vertellen dat het zo niet werkt, dat je hersenen dan niet per se dingen niet meer herinneren. Alleen niemand heeft het aan mij gevraagd. Waarom zouden ze ook? Zij waren de doktoren, ik was maar een meisje dat niet mocht herinneren, maar het toch deed.

En ze zullen boos worden als ze het weten. Zoals de rode nagellak mevrouw boos zou worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: