Schrijven: Gebruikmaken van lichaamstaal in je verhaal

Schrijven: Gebruikmaken van lichaamstaal in je verhaal

Als je met iemand praat, dan doet diegene wat. Maaien met zijn armen misschien of breed grijnzen. Lichaamstaal is ontzettend belangrijk voor de communicatie in het dagelijks leven. Of je nu een gesprek voert met je leidinggevende of aan de buurvrouw vraagt hoe het met haar kat gaat. En dat geldt net zo goed voor je personages.

Elke schrijver heeft zijn valkuilen en dat geldt zeker ook voor lichaamstaal in je verhaal.

Een voorbeeld

Benieuwd wat lichaamstaal nu echt doet in je verhaal? Ik heb een voorbeeldje geschreven zonder en eentje met lichaamstaal om te laten zien hoeveel meer het toevoegt.

Voorbeeld (Zonder lichaamstaal)

‘Ik heb muizen gezien,’ zegt Elise.
‘Muizen? Weet je dat zeker?’ Mijn stem klinkt pieperig.
‘Ja, dat weet ik zeker, Suze,’ zegt mijn vriendin. ‘Ik zag de keutels. Je denkt toch niet dat ik dit verzin?’

Voorbeeld (Met lichaamstaal)

‘Ik heb muizen gezien,’ zegt Elise en ze huivert.
Ze is niet dol op muizen, dat weet ik. Ik ook niet en ik huiver mee, terwijl ik mijn best moet doen om mijn voeten niet op te trekken en op een keukenstoel te gaan staan. ‘Muizen? Weet je dat zeker?’ Mijn stem klinkt pieperig.
Ze snuift en knikt. ‘Dat weet ik zeker, Suze,’ zegt mijn vriendin. ‘Ik zag de keutels. Je denkt toch niet dat ik dit verzin?’

Je ziet meteen dat dit tweede stukje veel meer tot leven komt, omdat de personages meer doen dan praten en denken. Huiveren, op een keukenstoel willen gaan staan… En dat komt door lichaamstaal.

Ook fijn aan lichaamstaal

Lichaamstaal is fijn om meer leven in je stukken te krijgen en dat hoeven niet eens dialogen te zijn. Want buiten dialogen zijn ze ook prettig. Maar er is nog een reden waarom ze handig zijn: je geeft er je personages kleur mee.

Misschien praat Elise uit het voorbeeld wel altijd met haar handen of trekt ze aan haar krullen als ze nerveus is. Op die manier kun je ervoor zorgen dat personages zich onderscheiden van elkaar. Personages komen tot leven als ze hun eigen manieren hebben. Probeer eens te bedenken wat jouw personages aan lichaamstaal doen als ze nerveus zijn en hoe ze zich onderscheiden.

Zie je valkuilen

Elke schrijver heeft zijn valkuilen en dat geldt zeker ook voor lichaamstaal in je verhaal. Zelf betrap ik me standaard op dingen als ‘ze lacht’ en ‘ze kijkt naar me’. Niet helemaal lichaamstaal, maar wel iets waar je rekening mee moet houden.

Het is dus belangrijk om te weten welke lichaamstaal jouw personages iets teveel gebruiken. Op een bepaald moment gaat het namelijk storen – mij wel tenminste.

Lijstjes met lichaamstaal

Online zijn verschillende lijsten te vinden met lichaamstaal. Dit is er eentje, bijvoorbeeld of deze. Ze zijn wel vooral in het Engels.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: