Schrijven: schrijven in de eerste persoon

Schrijven: schrijven in de eerste persoon

Als je een verhaal schrijft, kun je schrijven uit verschillende personen. Dit is afhankelijk van een heleboel dingen, zoals welk genre je schrijft. Als je New Adult schrijft, zul je zien dat de meeste boeken de eerste persoonsvorm gebruiken, al is dit geen must. Op het gebied van een persoonsvorm en een genre zijn er sowieso geen regels. Het is vooral wat je zelf fijn vindt.

Derde persoon
Je kunt kiezen voor de derde persoon waarin je zinnen aantreft als: ‘Hij liep de voordeur uit en liet hem daarna met een flinke klap in het slot vallen. Alsof het Jason wat kon schelen.’ Het voordeel aan deze vorm is dat je redelijk makkelijk vanuit verschillende personages kan schrijven zonder dat aan te kondigen met bijvoorbeeld een naam boven het nieuwe stukje.

Eerste persoon
Zelf schrijf ik het liefste in de eerste persoon, omdat ik voor mijn gevoel dan dichter op het hoofdpersoon zit en het personage meer tot leven komt. Ongetemd is bijvoorbeeld ook helemaal in de eerste persoon geschreven. Toch schrijf ik af en toe ook de derde persoon, maar hoe minder vaak ik dat doe, hoe minder natuurlijk het klinkt.

Zelf heb ik met beide oogpunten geoefend. Toen ik jong was en net schreef, gebruikte ik altijd de derde persoon. Dat schreef voor mij het lekkerste. Grappig is dat de derde persoon toen niet fijn en heel geforceerd voelde. Ik las toen boeken ook niet als ze vanuit dit oogpunt geschreven waren. Grappig hoe dat verandert.

Twee ik-personages
In Ongetemd wilde ik graag het verhaal vanuit Arabella en Riley vertellen, maar dat betekende wel dat ik dus hoofdstukken vanuit beide zou moeten schrijven. Niet dat ik dit erg vond, want als lezer vind ik het ook altijd erg jammer als ik maar vanuit 1 personage lees. Ik ben zo iemand die het vanuit twee oogpunten wil lezen. Ik wil weten wat het andere personage denkt, wat hij/zij denkt over personage 1.

Schrijven vanuit de eerste persoon
Schrijven vanuit de eerste persoon is net wat anders dan uit de derde persoon, ook al heeft het natuurlijk wel overeenkomsten.

Vermijd teveel het woordje ik
Ik grijns naar de jongen voor ik ga zitten en een slokje van het bier neem dat inmiddels voor mijn neus neergezet is. Ik draai mijn hoofd, op zoek naar Molly. Ik weet zeker dat zij ervoor gezorgd dat ik een nieuw biertje gekregen heb, want dat is wat mijn vriendin doet. Ik spot haar uiteindelijk in een hoekje van de kroeg.

Elke zin met ik beginnen leest heel vervelend en maakt zinnen statisch. Af en toe mag best, maar doe het niet te vaak. Zorg voor balans. Iets als dit:

Ik grijns naar de jongen voor ik ga zitten en een slokje van het bier neem dat inmiddels voor mijn neus neergezet is. Dan laat ik mijn ogen rondwalen, op zoek naar Molly. Dit is de specaliteit van mijn vriendin en hier zit zij zeker weten achter. Ik spot haar uiteindelijk in een hoekje van de kroeg.

Maak je personage levend
Als je meerdere recensies van me gelezen hebt, dan heb je vast weleens gezien dat ik het over platte personages hebt. Personages waar ik niets bij voel. Ik vind ze niet stom, maar ook niet leuk, zijn de ergste personages. Zorg dat je personages gewoonten hebben, dat ze emoties hebben waardoor je je kunt herkennen in ze.

Niet hetzelfde verhaal vanuit twee oogpunten
Dit is er eentje waar ik zelf ook in getrapt ben. Mijn eerste versie van Ongetemd was er eentje met heel veel herhaling. Min of meer vertelde Arabella (of Riley) hetzelfde als Riley, maar dan vanuit haar oogpunt.

De helft van mijn verhaal was zo ongeveer herhaling en ik ben nog altijd blij dat mensen dat tegen me zeiden en dat ik dit geschrapt heb, want het is zoveel beter geworden. Je kunt best wat herhaling hebben wanneer een scene bijvoorbeeld belangrijk is, maar beperk dit. Doe het met mate.
Ook heb ik mijn best gedaan om ze echt een eigen stem te geven, maar dat is behoorlijk lastig.

Vergeet de bijpersonages niet
Je vertelt het verhaal vanuit de eerste persoon, maar vergeet daarbij niet de bijpersonages. Die zijn natuurlijk nog steeds net zo belangrijk voor het verhaal, ook als je vanuit de eerste persoon schrijft.

Ik hoop dat je aan deze blog iets hebt wanneer je in de eerste persoon wilt gaan schrijven.

2 gedachten over “Schrijven: schrijven in de eerste persoon

  1. Interessant stuk met goede punten! Heb zelf juist een hekel aan eerste persoon schrijven en ben meer van de derde persoon (waar je naar mijn idee veel meer kanten mee op kunt omdat je je wat minder beperkt door de 1 of 2 ik-personages).
    Heb de eerste persoon wel 1x geprobeerd en dat is ook nog best een leuk verhaal geworden. Waar ik toen wel mee worstelde was de tijd (ik schreef in verleden tijd, maar dat voelde soms alsof mijn hoofdpersoon zich elk gesprek letterlijk herinnerde). Ik zie in jouw voorbeelden dat je tegenwoordige tijd gebruikt, is dat met een reden?

  2. Ik heb ook een tijdje vanuit de tweede persoon geschreven voor een blog op tumblr. De eerste keren was dat zo vreemd, maar ergens was het wel heel grappig! Ik wissel derde en eerste vaak af bij projecten. Het hangt er vanaf wat voor soort verhaal ik wil vertellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: