Schrijven: Schrijven wat in je opkomt

Schrijven: Schrijven wat in je opkomt

Via Laura Diane kwam ik uit op dit artikel waarin uitgelegd wordt waarom schrijfregels soms niet voor iemand hoeven gelden. En ik vond het wel leuk om daar zelf ook op in te gaan.

Regels zijn er om gebroken te worden

Sommige schrijvers zeggen: ‘Plan alles, zodat je weet wat je hoofdpersoon in hoofdstuk 1 doet, maar ook in hoofdstuk 35.’
Andere schrijvers beweren weer dat je ‘absoluut niet mag herschrijven in je eerste versie.’

Maar ik ben van mening dat er niet zoiets is als schrijfregels. Voor sommige dingen heb je per se regels nodig, zoals in het verkeer. Zonder wordt het een chaos. Maar bij iets persoonlijks als schrijven? Nope. Regels zijn er om gebroken te worden.

‘Maar jij post ook schrijfregels’

Ik geef handvatten die mensen zouden kunnen gebruiken, maar ik heb nooit gezegd dat je op een bepaalde manier moet werken omdat het anders niet slaagt. Maar zelf doe ik ook lang niet altijd ‘zoals het hoort’, dus ik ben wel de laatste om te zeggen hoe het moet.

Intuïtief schrijven

Ik weet niet wat er in hoofdstuk 5 gebeurt. Sterker nog: vaak weet ik niet eens hoe het eindigt. Soms heb ik een idee dat een personage dood moet, maar het gebeurt ook regelmatig dat er iets heel anders langs komt en vaak is dat nog beter ook. Misschien omdat het je intuïtie is, dus je onderbewustzijn. Ik ben van mening dat dat het beste werkt voor mij.

Negen van de tien keer kan ik niet zo ver vooruitdenken dat ik weet hoe het afloopt.

Zelf kan ik echt niets met planningen en zo, want dan loop ik vast. Negen van de tien keer kan ik niet zo ver vooruitdenken dat ik weet hoe het afloopt. Soms heb ik een einde, maar bij zowel Verwilderd als Ongetemd had ik dat niet. Verwilderd heb ik zelfs nog aangepast toen het verhaal terugkwam van de redacteur.

In de schrijfwereld worden mensen die gewoon maar beginnen zonder uitwerken ook wel pantsers genoemd en de mensen die alles planners – heel origineel, ik weet het. Zelf ben ik het allebei niet volledig, want ik plan geen dingen, maar vaak schrijf ik wel een stukje over mijn personages. Vaak weet ik dan nog niet alles, want tijdens het schrijven kom ik nog achter genoeg dingen van de personages of het verhaal zelf.

‘Hoeveel herschrijf je wel niet op deze manier?’

Veel, heel erg veel. Ik zie mijn verhaal als een schilderij dat zich vormt met elke penseelstreek die ik op het papier zet, maar daarvoor moet ik soms wel zes keer over een stuk omdat ik niet tevreden ben. Van Ongetemd heb ik zeker 80% herschreven en ook bij Verwilderd zoiets.

Waarschijnlijk zal een planner een stuk minder moeten herschrijven, want die weet precies hoe en wat, maar ik kan dat simpelweg niet. Het zou me veel tijd schelen, maar helaas, het is geen optie. Was het maar zo.

Schrijf jij ook intuïtief of plan jij wel?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: