Schrijven: Te platte personages

Schrijven: Te platte personages

Als schrijver is het een groot compliment als mensen mee kunnen huilen met je hoofdpersoon. Mij kun je niet blijer krijgen dan met de opmerking: ‘Het was zo zielig en ik moest zo hard huilen.’ Oké, taart maakt me ook erg blij. Maar hoe weet je nou dat een personage niet te plat is en waarin kun je dat laten zien?

Maak een personageschets
Jij als schrijver weet dat Sacha – een willekeurige naam – van de kleur blauw houdt, want dat zit in je hoofd. Je weet hoe ze reageert als er een vogel op haar hoofd poept. Natuurlijk zit dit in je hoofd, maar jij als schrijver vergeet misschien weleens dat ze groene ogen heeft en geeft haar in hoofdstuk 20 ineens bruine. Dat kan niet. Dit soort dingen verwerk je in een personageschets, maar bijvoorbeeld ook hoe de kamer van Sacha eruit ziet en waar het meest enge herinnering ooit is. Dingen waardoor je weet wat voor type Sacha is. Je kunt voor ook altijd een persoonlijkheidstest doen op 16 personalities, zodat je weet hoe ze reageert.

Dialoog
Dialoog is een essentieel onderdeel in een boek. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar dat zijn dan ook de boeken die ik bijvoorbeeld niet graag lees. Ik hou van dialoog en ik hou er ook van om het te schrijven. Maar tijdens het schrijven van een dialoog moet je in je achterhoofd houden dat het een echt gesprek moet zijn, net zo echt als het gesprek dat je met je collega voert. Wel of geen levensechte dialoog is natuurlijk ook een kwestie van smaak. Zo zijn er mensen die vinden dat de dialogen in The Fault in Our Stars van John Green totaal niet overeen komen met hoe tieners in het echt praten.

Emotie
Zit er geen emotie in je verhaal, dan kan de lezer ook niet meeleven met de hoofdpersoon. We zijn mensen en iedereen heeft emoties, ook al laat niet iedereen ze zien. Laat Sacha dus niet zéggen dat ze boos is, maar laat het de lezer voélen. Laat de lezer haar gedachtengang zien, over waarom ze boos is. Zorg er wel voor dat het geen lappen tekst worden waarin ze een monoloog met zichzelf houdt, dat is ook weer niet de bedoeling. Emoties zorgen ervoor dat ze reageren zoals ze reageren in je verhaal. Het is belangrijk voor de plotwendingen die je in gedachten hebt en de voortang van je verhaal. Ik heb het gevoel dat vooral in contemporary boeken personages vaak gevoel en emoties missen, dat ze best vlak zijn.

Menselijk
Een personage is een mens en heeft min- en pluspunten. Net als een ieder van ons. Ik heb mijn minpunten, jij hebt dat, maar een karakter heeft dat ook. Perfecte personages zijn vaak vlak. Bovendien zijn ze ook nog eens saai, want wie wil er nou lezen over Sacha die alles al heeft en nergens moeite voor hoeft te doen?
Geef haar angst, geef haar een motivatie om te doen wat ze moet doen. Niemand is fearless, dus personages ook niet. Hoe kun je herkenning vinden in iemand die perfect is en die voor niets bang is?

Wat mij betreft zijn dit drie heel belangrijke dingen die je in gedachten moet houden tijdens het schrijven van een verhaal, al zijn er ongetwijfeld nog wel meer dingen te bedenken waardoor een personage minder vlak is.

Let jij hier op wanneer je schrijft?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: