Schrijzondag: Snode plannen

Schrijzondag: Snode plannen

Ze keek hem aan, een frons op haar gezicht. ‘Weet je zeker dat je een idee hebt van wat we hier gaan doen?’ Toen schoten haar ogen naar het schoolterrein achter het hek. Ze had geen idee waarom hij precies hier heen had gewild. De tas in haar hand was zwaar door alle spuitbussen verf. Hij had aangeboden om ze te dragen, maar ze had het afgeslagen. Waarom wist ze niet precies. Het was niet dat Tyler een watje was op dat gebied. Elke week drukte hij probleemloos vijftig kilo op en zijn biceps waren in het afgelopen jaar verviervoudigd.

En toch had ze nee gezegd tegen zijn aanbod. Het had niet goed gevoeld. Je bent geen hopeloos meisje, Dara, had ze zichzelf voorgehouden. Ze moest zich thuis vaak genoeg staande houden tussen twee broers en een zus die alles beter leken te doen dan zij. Behalve misschien haar oudste broer. Maar zelfs hij deed het meestal beter. Zij was de mislukking. En nu stond ze op het punt om misschien wel opgepakt te worden wegens vandalisme, vanwege het bekladden van andermans eigendom.
‘Als de politie komt, bedoel ik,’ verbeterde ze zichzelf. ‘Heb je dan een plan?’
Tyler knikte. ‘Ja, ik heb een plan.’
‘Is het een goede?’
‘Ik heb een plan.’ Tyler trok zijn wenkbrauw even naar me op en trok toen de tas uit haar hand. ‘En laat mij die tas maar dragen. Je hoeft je voor mij niet groot te houden, Dara. Ik ben je beste vriend, niet je broers die je pakken op je zwakke punten.’ Hij trok een mondhoek naar me op. ‘Ik zou je nooit durven kwetsen, want ik weet wat je dan zou doen.’
‘Je vermoorden met een extra scherp zwaard?’ opperde ik.
Hij lachte. Zo’n diepe lach vanuit zijn borst, eentje die je zou voelen als je tegen hem aan leunde. ‘Ik dacht dat je me aan stukken zou scheuren met die klauwen van je a la kittenformaat.’ Hij doelde op mijn kortgeknipte stompjes die ik nagels noemde. ‘Ga je mee, kitten? Volg je me over het hek met mijn gebrekkige plan of niet?’
Met die woorden nog in mijn oren, stak hij zijn handen naar me uit om me een voetje te geven. Ik greep de spijlen van het hek beet en zette mijn voet in zijn hand. Als we opgepakt zouden worden, dan zag ik dat later wel weer. Dat was voor later, niet voor nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: